. ..буквите кои притаено излегуваат од устата и се редат како славеи и ластовици по жиците во пролет. Photobucket
on Monday, July 30, 2012
.


Тие не се исти!

Ризикот е насекаде околу нас. Кога се сретнуваме со потенцијални ситуации на неуспех, ние сме лице во лице со ризикот. И ништо не го суди ризокот повеќе од уметноста, желбата да се направи нешто за прв пат - да се направи разлика.

Стравот е природната реакција на ризикот. Додека ризикот е реален и надворешен, стравот постои само во нашата имагинација. Стравот е тренингот кој си го даваме/ правиме самите себеси кога замислуваме , предвидуваме што ќе се случи ако не излезе така како што сме планирале.

А грижата? Грижа(та) е напорната работа, односот кој го градиме со себеси кога активно (и ментално) работиме, создаваме стратегија против стравот/ начин да го елиминараме стравот. Грижа се сите наши напори да ги предвидиме сите можни исходи/ резултати кои предизвикуваат во нас страв, и тоа да се преживее она од што се плашиме, ако станува збор за реализација.

Ако сте си убеден дека ризикот е доволна причина за страв, и дека стравот е доволна причина за загриженост, Вие сте во процесот на некоја од оние долги (тешки) ноќи и наскоро ќе се откажете од вашата уметност / работа поради исцрпеност. Од друга страна, Вие ја имате можноста да изберете, да разберете дека станува збор за три сосема одделни феномени, дека е можно да има ризик (ова е одличен елемент), без болки страв или нивниот најдобар пријател, опсесивната загриженост.

Најпрво направете граница, одделете ги овие феномени, елиминирајте ги лажните причинско-последични односи, па продолжете понатаму и направете го она што најдобро знаете, дадете се од себе!

:превземено и преведено/ адаптирано од блогот на Seth

.

.

Sui generis - единствен од овој вид, оној кој го дефинира родот.

Тоа е целта на најдобриот вид на маркетинг. Да се ​​биде најдобар во светот, затоа што светот е дефиниран со она што Вие го правите/ работите.

Невозможниот начин да станеш популарен и уникатен е оној кога Вие сте веќе познати/ популарни. Има само една Опра, се разбира, таа е симбол на славните затоа што и самата е популарна. Никогаш нема да се најде друга Опра. Луј Витон е во истата таа категорија, но 50тина нијанси посива, а тука е и тинејџерски сензација која допрва почнува да ги напаѓа срцата на неговите фанови. Не би можеле да бидат променети, атракцијата која ја создаваат и оригиналосноста ги дефинираа како познати, за таквите нема замена.

Најпаметно е да искористите начин со кој ќе ја задржите автентичноста и уникатноста уште пред да бидете славен и препознатлив. За пример да слушнеме еден од постарите/ првите албуми на Talking Heads или куќа дизајнирана од страна на Рајт во почетокот на неговата кариера. Тие беа единствени и уникатни уште пред да станат познати. За ова се потребни повеќе трпение, храброст и многу повеќе невообичаеност/ изненадувачки постапки бидејќи тоа што го работиш е всушност интересно и пред да стане популарно (ако ти се посреќи). Може нема да завршите како Опра, но вашата посебност и уникатност се само Ваши, а тоа може да Ви се исплати уште пред пошироката јавна маса да дефинира дека Вие сте популарен и еден од познатите.


превземено и преведено/ адаптирано од блогот на Seth
.
on Sunday, July 22, 2012
.
.

Ми се допадна оваа статија, па решив да ја споделам. Секако нема да ги споделам сите книги за кои оваа `фантастично девојче кажува, но за дел од оние за кои на ум и паднале брилјантни идеи секако. Всушност станува збор за едно 6 годишно девојче кое суди за книгите според нивните корици, таа измислува различни синопсиси за тоа што може да се случи во книгата и веднаш кажува – таа ќе биде интересна, а оваа ќе биде тажна!

Нејзините родители, а и постарите баба и дедо често посетуваат книжари и таа е секогаш со нив, присутна меѓу полиците полни приказни. Уште пред неколку години почнала да прашува: за што се работи во оваа книга, мамо? Сите знаеме дека е многу тешко да се одговори на такво прашање поставено од 6 годишно дете, а се однесува на книгите на Џејмс Џојс, Орвел, Фиџералд. ..Тешко е да се одговори на истите прашања и на возрасни кога станува збор за Одисејата или за Животинската фарма, но таа шета по рафтовите и прашањето е наменето со ист интензитет и за автобиографските книги и за книгите од областа на психологијата.

На прашањето што таа мисли за книгата со која е фотографирана `No Exit, таа одговорила: “Се работи за некој кој е во затвор, а знаете дека нема излез од затворот.”

Во продолжение нејзините коментари ги оставам во оригиналната форма, нема ни да се обидам да ги `преведувам, се надевам нема да ви пречи тоа. Поздрав! :)

“It’s about a person who is a robot, a very colorful robot. He’s pretty fancy for a robot.”

"It looks like a book for kids. I think it’s about a donkey and a pig that do not like each other and they both live on a farm for animals. The same farm. It looks like it would be a funny book with a good really nice ending. "

“I think it’s about baseball. A person who likes to play baseball but also takes care of a plane.”


"This book is about a tree on a hill. The tree is the star of the book and it’s a very nice tree but everyone else is mean. I think the tree has a magical ring and some evil guys capture the ring and put him on the top of the hill so they can watch him. "

“I think it’s about a car. A car that goes to Mexico, Indonesia and other places. It’s about a car that goes on all sorts of adventures. The guy on the cover is a teen, he likes to drive people places a lot. And he’s French.”

..

.ако сакате повеќе приказни, слободно ѕирнете овде, таа измислува сториборд за 20тина наслови, нема да бидам претенциозен како нејзината мајка. Во девојчето има дух, уште да се научи да ги отвара книгите, шест години се доволно за да се покаже светот на приказните скриени помеѓу кориците. Во секој случај девојчето поседува брилјантен, креативен ум. Ми се допаѓа како повлекува линија за тажните наслови и луѓе/ ликови и оптимизмот кој го нафрлува за иднината секогаш кога ќе види пред себе геометрија и повеќе бои. :)

on Friday, July 20, 2012

Од секогаш мислев дека луѓето кои имаат физички хендикеп и сакаат да го надминат се групата на луѓе кои служат како најдобри мотиватори во животот. Нивната приказна може да инспирира милиони да погледнат на животот поинаку. Сите се сеќаваме на австралискиот говорник и мотиватор Ник Вујачич, знаеме колку милиони луѓе се расплакаа на неговата приказна и најдоа скриен жар, порака која ги ослободи од сите претходни дефиниции за тоа што значи животот.

Овде беше и една друга приказна која се појави на TED talks, таму девојка зборуваше за тоа како 'сега' може да избере различна големина/ висина/ должина за нејзините вештачки нозе и со тоа да се адаптира на висината на партнерот со кој треба да излегува. Велеше дека воопшто нема проблем дали е тој 150 цм или 190цм, за неа тоа значело само менување нозе. :)

Во радост и смеа ја раскажуваше нејзината приказна и садеше надеж меѓу луѓето кои ја слушаа. Ги имаше изгубено нозете за време на snowboarding во раните тинејџерски години, а сега е една од редовните победнички на натпреварите во бординг за лица со физички недостаток.

Денес наидов на фотографија како олимпискиот ‘Blade Runner’ трча спринт 'без нозе'. Oscar Pistorius од Јужна Африка е првиот атлетски трчач со ампутирани нозе кој ќе се натпреварува на Олимписките Игри оваа година.

Тој ќе носи протетика од јаглеродни влакна, наменета исклучиво за спринт, а дебата се води околу тоа дали неговите флексибилни нозе ќе ја издржат трката и дали со тоа трчањето ќе биде полесно или потешко за него?! Нема сомнеж дека начинот на кој неговото тело ќе ги покрие овие 400 метри е поразличен од оној на другите конкуренти. Неговиот старт ќе биде побавен, а со трчањето веднаш ќе успее да се надоврза на другите натпреварувачи веќе неколку секунди после стартната линија.. Неговите аеро-балансирачки способности способности се далеку поразвиени од оние на другите атлети и со тоа `можеби му даваат предност. Може ли да биде победникот?

Ова се приказни кои мотивираат, не?! Секако посакувам успех ~


:фотографијата е од Discovery News


Related Posts with Thumbnails