. ..буквите кои притаено излегуваат од устата и се редат како славеи и ластовици по жиците во пролет. Photobucket
Showing posts with label колумна. Show all posts
Showing posts with label колумна. Show all posts
on Wednesday, December 16, 2015


(откинати парчиња историја кои медиумите ги прескокнуваат, новинарите ги замижуваат, платениците ги игнорираат – а на сиромашниот го соголуваат)


.дали сме тука и дали сме овде, дали постои онаа синергија за која сите кога бевме помлади говоревме. старееме, но се повеќе се губиме, наместо да се пронајдеме.

.менуваме животни маки, оти работа се потешко се наоѓа, а камоли да се менува, да се напредува. се труеме со нечовечка, нетолерантна, демек „духовна“ храна, оти загадувањето на воздухот не ни е доволно. внесуваме расизам, а уште не сме го пребродиле сопствениот национализам, фрламе со камења по кучињата скитници, а нашите родители сѐ уште не чуваат како домашни миленичиња.

Star Wars кампањи и Pray for Paris само по интернет, онака, за да се биде trandy, а на улицата, кога е потребно да се маршира никој нема време, кога протестот е можеби единственото решение кое ни остана, ние наоѓаме изговор дека мораме да одиме на состанок или на кино, заљубени сме или не дај боже - „изгубени во свемирот“. а да, има градови кои немаат ни кино, пристојна галерија, музеј и редовен репертоар во театар, за таквите бунтовници на она што ни се случува оправдувањето се крие во менито на рестораните, кафе баровите, кафаните и уличните прошетки на „зајдисонце“. #РомантикиВоВремеНаПустош

:некогаш е навистина тешко да се соочиш со реалноста, таа е сурова како и самата помисла за иднината, иако таму некаде подалеку наоѓаме прибежиште на нашиот сон и велиме – еден ден ќе биде подобро.


.како мали деца се залажуваме, а како уште помали дозволуваме да не лажат, затоа што на оние кои се опседнати со политика, само лоша политика им се случува. но добро е, поткашлуваме и пак велиме, барем чинијата за вечера не ни е празна – ако не друго повторно ќе се јадат „Вести“ и тоа од сите пропагандни национални канали, за повеќе да веруваме, за да се губиме, оти пак во сатирата на глупоста се крие идеалот за лудоста која ете како е потребна за да се побегне од неподобноста на времето кое не го живееме, туку се почесто го патиме и губиме.

- добро кажа Рамбо Амадеус во последното интервју дека: „национализмот е тема за луѓе со 300€ месечен приход. оние кои заработуваат 500€ веќе разговараat за кафулиња и гардероба. но, доколку се надмиме платата од 1000€ тогаш топ тема за разговор е здравата храна.“ [доколу сметате дека не е правилно напишана неговата изјава, нека биде парафраза - тоа е поентата.]

:дали ни е потребна нова метафорична нарација на политичко-револуционерната еманципација, или како и дрвјата по улиците, плоштадите, кварталите, факултетите и ние преку ноќ ќе почнеме да исчезнуваме?


не сме сами, секојдневно можам тоа да го препознаам во фонијата која е скриена во длабочините на моите мобилни разговори, крадецот на интима не демне, чека момент нож во грбот да ни забие. не слушаат, не снимаат, не сечат, лепат, монтираат. од нас прават лоша историја на новото време, а од нашите поколенија робови на иднината која уште не родени ги закопала, ако не во друго, во долгови со сигурност.


.се фарбаме како кинески возови оставени или заборавени во агендите кои требаше да исперат само тендери, оти пруга уште немаме, а ни желба, ни пари да изградиме – имаме. но затоа властодршците имаат секојдневно за непотребните патувања до Куба, Карибите, Марс или Јупитер, за непотребните станови како од Бога дадени, за автомобили паркирани на паркинзи во празни, но до последен аксесоар и со тренд дизајнирани и уредени куќи, вили и тврдини. народот плаче, народ (ис)плаќа - некој ќе каже тој сам си избрал!

дрско е кога „еднооки“ и емисии слични на нив по неколку пати во епизода ги навредуваат луѓето од село со тоа што на дел од нивните карактери им се обраќаат и ги нарекуваат „сељаци“. ако е тоа врв на хуморот и сатирата кои тие знаат да ги употребуваат јас искрено им посакувам неуспешно пензионирање. доста е од дилетанти кои се робови на нефилтрираните медиумски политики.

- и додека според UNESCO културата станува главен двигател во Европа и светот и креативните индустрии, уметноста, кинематографијата, литературата и сите останати области полека се враќаат на своето заслужено место (или само уште еден симулакрум на Големиот брат), некои овде (уште) креваат рака на жени, додека пак другите кои општеството ги етикетирало како поневажни и со тоа им наметнало чувство на помала вредност уште можеш да ги видиш и слушнеш како неуспешни кафански пејачки – секако додека не се омажат со некој кретен и бидат изложени на истата семејна тиранија и насилство.

како крај на ова мое (новогодишно) блог излагање, едно отворено прашање до угостителите:



.до кога одредени сопственици на угостителски објекти ќе ја дискриминираат турската (или било која друга помала) заедница? иако дел од членовите на овие заедници сакаат да се солидаризираат, сакаат да бидат дел од културно-забавната програма на градот, наидуваат на затворени и „резервирани“ места и маси во одредени објекти, а истите во тие моменти се празни и масите без знак дека се резервирани. очигледно е дека со тоа го игнорирате нивното постоење! зарем парите не се пари (за тие што ги имаат), кога се дадени од било кого за вашите услуги?! знаете, таа е истата таа заедница кај која на секои избори партистките магнати оти добро коленичат и се молат, оти знаете дека градовите се преполовени и тие ги решаваат сите избори до сега!

:побогу државо слепа, дел од тие млади луѓе се студенти на факултет, утре ќе бидат наши адвокати, правници, професори, доктори... зарем заслужуваме ваков деградирачки однос по ова прашање во 21 век?

луѓето не се детектираат и етикетираат според нивната боја на кожата или според нивното верување, туку според нивното однесување. овие луѓе не заслужуваат да бидат дискриминирани!

p.s. знам дека се ближат празници. .. полесна нека ни биде новата година, да употребиме повеќе разум, сила, моќ (како народ) и да не се откажеме. на секое зло му доаѓа крајот, колку подолго е во вртелешката, толку повеќе кога ќе излезе од кругот нема да може да се врати и да се собере. само еден на крај си ги собира гревовите, знаете кој, нели?!?

p.p.s. мигрантите, ах... мигрантите - тие заслужуваат посебно внимание! ;)

on Wednesday, February 1, 2012
.
.



.
:Она што притаено и скришно сакам да го напишам е мое мислење за една колумна која денес [вчера] се појави на единствениот активен струмички портал strumicanet[dot]com "Гуру на аморалноста и неправдините меѓу младите" на која и ќе се повикам во овој пост.

Најпрво би сакал да наметнам една перспектива на размислување во која ќе ги анализираме трезвено (изладено од биполарноста на целата глобална слика) елементите кои Столе Лазаров (Претседател на УМС при ОК ВМРО-ДПМНЕ Струмица) во понатамошниот текст Столе (се надевам нема да се навреди) ги употребува во изградувањето на сиже/ колумна со која се повикува на граѓаните, општината, градоначалникот.. се надевам овој текст нема да биде читан различно од тоа што е напишан, а со тоа и целосно неутрален, без никаква намера да навреди некој, како единка, но, и како колективно размислување.
.
Во оваа колумна (поприлично долга) не наидов на работи кои досега воопшто не се познати, дали тонот наликуваше на некој претходно познат. Некој наметна прашање дали Столе сам ги пишува колумните. Како би оддржал баланс со самиот себе, не би потегнал конец да решам (пред самиот себе, за самиот себе) дали е оваа негова колумна или не, но, како граѓанин на општина Струмица, заинтересиран за тековните случувања во градот и пред се социјално упатен (пишувам на мојот блог) решив да нагласам дека е особено важно Столе во иднина да направи една серија од десетина колумни како јас лично (но, и другите) би оформил(е) мислење дали е тоа негова колумна или порачана. Единствено со континуитет како читател би можел да заклучам дека тоа е неговиот тон, неговиот вокабулар, стил на изразување, начин на јавно полемизирање и сл.
.
.
Во меѓувреме, сакам да го пофалам фактот дека имаме портал каде еве можеме да го прочитаме мислењето на јавните личности, политичарите, луѓето кои директно или индиректно се вклучени во креирањето на локалната политика и развој. Се надевам во иднина ќе можеме да видиме повеќе луѓе од општина Струмица кои на овој начин, транспарентно, секој со сопствената Вистина купуваат малку разбирање од мнозинството на сограѓани.

Нејсе, за колумната на Столе. Меѓу редови веќе помина во овој пост дека текстот е општ, гратски апел за незадоволството на граѓаните, површно плетење на анксиозни слики од распадот на светот (читај метафорично) неудобност (која не е од вчера, и не е само во Струмица), нестудиозно урбано нафрлање приказни. Убаво е да се читаат театралните сцени во собата на општината, лицата на угостителските фраери, нивото на енергијата. .. светлината наспроти темнината. Ми се допаѓа начинот на кој замавнува текстот во секој случај. Причината поради која се решив да го напишам овој ‘невидлив’ текст е токму младинската политика во градот. Не знам колку е познато, но во создавањето на младинските програми, имплементацијата, нивниот развој и директното учество се дел од моето неформално образование кое го следат околу десет години. Проблемот со младите, колку и сурово да звучи не е проблем кој се решава со препукување преку колумни, кои всушност не даваат никакви позитивни координати, иако визионерски, би требало Тоа од нив да се очекува!

Од друга страна, Младинскиот совет, парламент работи по една сосема нова система која не би сакал да ја премолчам без да ја додадам мојата перспектива. Освен тоа дека делумно се согласувам со тоа дека е исполитизирана до одредено ниво оваа асоцијација, здружение. .. не би сакал да бидеме неблагородни кон сите оние проекти кои беа реализирани од нивна страна, навистина се покажа и тоа дека знаат да ја мобилизираат младината, активно да ја вклучат во одредени тековни збиднувања, настани и сл. .. она што е поважно, и момент кој сакам да го истакнам е во какви активности Тие беа вклучени. Кој беше принципот на анимирање на слободното време на младите, концептуално со каков личен прогрес ќе резултираат конкретните активности кај младите.
.

И овде настанува една огромна, колективна дупка на која очигледно граѓаните и општинскиот сектор затвараат очи, а тоа е недостатокот од минимална база за создавање на младински сектор кој во годините после пионерски дом требаше да се појави, опстојува и едуцира млади генерации.

Ова е централниот елемент во мојот пост/ колумна. Образованието, едукацијата, Столе се повикува во име на младината, целата или десничарско политички ориентирана, сеедно. Се надевам деновиве со сличен чекор ќе се јави и опозиционерската младина (централно поставена во градов) со текстуално образложение кое би ни помогнало да прочитаме за тоа како ги гледаат Тие работите. Јас овде ќе го помолам за свесност системот која го води градов, да помисли на тоа дека младинската вклученост недостасува и тоа сериозно како и развојот на младинскиот сектор во нашиот град општо и тоа здрави 10-15 години.

Убав е тој Младински совет и целиот ентузијазам кој се вложува во тие навидум прогресивни идеи. Се согласувам дека е потребно лизгалиште, што тие млади виделе во Струмица?- Се согласувам дека е потребен хуманитарен концерт, па нека се завртат пари, нека се помогне некој! Убави се и трките на келнери, екскурзиите до Турска и идеите за монтажни карпи за катерење, но, ова се вика во западниот свет ::: Анимирање на Младината!


:Зарем главниот двигател на младинскиот сектор во општината сакате да ги анимира вашите деца? .. а, да ги едуцира? Кога Тоа? Како, ако Вака..?

  • Концерти се организираат од посебни фирми кои треба да се отворат во градот! (да, има публика)
  • Хуманитарните се организираат откако ќе се научат младите преку едукативни програми што е тоа хуманост, толеранција, разбирање..
  • [празно место за набројување глупости од овој тип]

_вината треба да ја бараме во сите Нас, далеку сме од прогресот во овој град ако се препукуваме без конкретни стратегии, идеи, ако не се повикуваме на лица кои директно влијаат во донесувањето погрешни решенија. Кога велам конкретни личности не мислам само на Градоначалникот, околу него се вртат луѓе од секакви партии, во градови како Струмица, со мала администрација на прво место би ги ставил фамилиите, потоа партиите.Јас сум партиски нопредлен, но тоа досега не влијаело во тоа да не бидам активно вклучен како граѓански активист во многу тековни настани, дел од нив да бидат и лично организирани од мене. Некои конкретно поврзани со младите. .. Ним им треба едукација драги мои сограѓани, доста е веќе политика!

:Столе, се извинувам што се повикав на Вас (тебе)!

p.s. прв пат ја имам приликата овој начин на изрзување да го (ис)користам како филтер за мојата негативна енергија и незадоволството кое го имам во текот на моите младински години (делумно поминати овде) но кои полека одминуваат..
.
.
on Saturday, January 21, 2012



Не можев да оддолеам и само со насмевка да поминам низ една информација која навистина внесе во мене едно прекрасно чувство на исполнетост како младински активист, граѓаниин секогаш исправен пред недостатоците со свои солуции и решенија. Така е и сега, а причината е една прекрасна колумна која денес уште неколку минути после будењето ја прочитав и како да кажам it make my day!

Станува збор за првата официјална колумна на Тамара Атанасовска [@TAtanasovska] за Радио Слободна Европа, со наслов Ние, граѓаните, и ако убаво се разгледате низ постовите на овој блог за една таква активност (се надевам) таа збори и потенцира за тоа колку е клучно и важно вклучувањето на секоја единка пооделно во сферите на активното живеење во едно општество.

Не би сакал да одам во дирекција на повтарање на работите кои таа ги произнесе таму, само би додал дополнителни да ги наречеме шлаг ворди кои мене лично ми оставија впечаток. Уште кога ја споделив колумната на facebook ми се протна прашање, која е златната средина? Таа добро нагласува дека старите граѓани се далеку од мотивирани да променат нешто во државата со оглед на тоа дека ете веќе трета деценија се обидуваат, а фактот дека било кој обид ќе биде спречен/ уништен е дополнителен демотиватор од друга страна за младите да делуваат незаинтересирно за важноста на промените и прогресот на одредени стапки/ делови во општествената структура.

:единствениот начин да се дојде до некои засега фиктивни промени е подигањето на нашиот глас преку социјалните медиуми.

таква е и колумната оди против ноншалантноста, незаинтересираноста на младите кои одбиваат да бидат активно вклучени во еден таков модел на граѓанство како тој што го промовираш, овој пристап (за жал) сега за сега го гледам како единствено решение, минимален прогрес во однос на нивната (не)ангажираност во едно активно општество.

не би сакал да го прескокнам овој дел, за многуте пасивни читачи да не го пропуштат (знаеш сите ние кликаме по музики и сликички) па, само би те цитирал како отпоздрав: "Да престанеме да постоиме како реакција и да почнеме да постоиме како сила која одлучува*. Можеме да почнеме од тоа што ќе го промениме ставот - „Ќути и трпи“, со - „Барај, ти следува!“"

Среќен сум кога гледам во моето опкружувње, пријатели за кои девизата на ганди е сосема својствена и дејствуваат како да нема друга, но, да, навистина ние сме промената која сакаме да ја видиме во светот!

Неколку пати до сега сум се нашол во ситуација да заклучам дека некои работи (позитивни, културни) се случуваат единствено само ако јас го направам првиот чекор. Најпрво дојдов до овој заклучок со безбројните активности кои сум ги реализирал во Струмица, но, верувам во една поголема световна проекција во која луѓето кои се грижат за овие промени и силно се борат со сите расположливи пријателски сретства за таквите да настанат се тие кои суптилно, но ете како ги прават промените. Создавање нов живот од семка е тешка работа, добро е дека уште пред да заврши зимата дека се раѓаат нови `ркулци, кокичиња кои и се спротиставуваат на зимата. Граѓани од прв ред за кои нема веќе време за чекање и нема време за климање со главата на работи кои не ти се допаѓаат и знаеш дека немаат општо добро ни за тебе лично, ни за општеството како цело.



толку од мене,
повеќе некогаш, некаде (ако не пак овде) во подобри времиња за кои ние ке си се избориме!

:поздрав

p.s. дополнително бев мотивиран да го напишав ова за тоа што цела веер работев на новиот изглед на блогот, се случи нешто визуелно со претходниот и едноставно морав да го променам. Се надевам Ви се допаѓа ~
Related Posts with Thumbnails