. ..буквите кои притаено излегуваат од устата и се редат како славеи и ластовици по жиците во пролет. Photobucket
Showing posts with label народ. Show all posts
Showing posts with label народ. Show all posts
on Wednesday, December 16, 2015


(откинати парчиња историја кои медиумите ги прескокнуваат, новинарите ги замижуваат, платениците ги игнорираат – а на сиромашниот го соголуваат)


.дали сме тука и дали сме овде, дали постои онаа синергија за која сите кога бевме помлади говоревме. старееме, но се повеќе се губиме, наместо да се пронајдеме.

.менуваме животни маки, оти работа се потешко се наоѓа, а камоли да се менува, да се напредува. се труеме со нечовечка, нетолерантна, демек „духовна“ храна, оти загадувањето на воздухот не ни е доволно. внесуваме расизам, а уште не сме го пребродиле сопствениот национализам, фрламе со камења по кучињата скитници, а нашите родители сѐ уште не чуваат како домашни миленичиња.

Star Wars кампањи и Pray for Paris само по интернет, онака, за да се биде trandy, а на улицата, кога е потребно да се маршира никој нема време, кога протестот е можеби единственото решение кое ни остана, ние наоѓаме изговор дека мораме да одиме на состанок или на кино, заљубени сме или не дај боже - „изгубени во свемирот“. а да, има градови кои немаат ни кино, пристојна галерија, музеј и редовен репертоар во театар, за таквите бунтовници на она што ни се случува оправдувањето се крие во менито на рестораните, кафе баровите, кафаните и уличните прошетки на „зајдисонце“. #РомантикиВоВремеНаПустош

:некогаш е навистина тешко да се соочиш со реалноста, таа е сурова како и самата помисла за иднината, иако таму некаде подалеку наоѓаме прибежиште на нашиот сон и велиме – еден ден ќе биде подобро.


.како мали деца се залажуваме, а како уште помали дозволуваме да не лажат, затоа што на оние кои се опседнати со политика, само лоша политика им се случува. но добро е, поткашлуваме и пак велиме, барем чинијата за вечера не ни е празна – ако не друго повторно ќе се јадат „Вести“ и тоа од сите пропагандни национални канали, за повеќе да веруваме, за да се губиме, оти пак во сатирата на глупоста се крие идеалот за лудоста која ете како е потребна за да се побегне од неподобноста на времето кое не го живееме, туку се почесто го патиме и губиме.

- добро кажа Рамбо Амадеус во последното интервју дека: „национализмот е тема за луѓе со 300€ месечен приход. оние кои заработуваат 500€ веќе разговараat за кафулиња и гардероба. но, доколку се надмиме платата од 1000€ тогаш топ тема за разговор е здравата храна.“ [доколу сметате дека не е правилно напишана неговата изјава, нека биде парафраза - тоа е поентата.]

:дали ни е потребна нова метафорична нарација на политичко-револуционерната еманципација, или како и дрвјата по улиците, плоштадите, кварталите, факултетите и ние преку ноќ ќе почнеме да исчезнуваме?


не сме сами, секојдневно можам тоа да го препознаам во фонијата која е скриена во длабочините на моите мобилни разговори, крадецот на интима не демне, чека момент нож во грбот да ни забие. не слушаат, не снимаат, не сечат, лепат, монтираат. од нас прават лоша историја на новото време, а од нашите поколенија робови на иднината која уште не родени ги закопала, ако не во друго, во долгови со сигурност.


.се фарбаме како кинески возови оставени или заборавени во агендите кои требаше да исперат само тендери, оти пруга уште немаме, а ни желба, ни пари да изградиме – имаме. но затоа властодршците имаат секојдневно за непотребните патувања до Куба, Карибите, Марс или Јупитер, за непотребните станови како од Бога дадени, за автомобили паркирани на паркинзи во празни, но до последен аксесоар и со тренд дизајнирани и уредени куќи, вили и тврдини. народот плаче, народ (ис)плаќа - некој ќе каже тој сам си избрал!

дрско е кога „еднооки“ и емисии слични на нив по неколку пати во епизода ги навредуваат луѓето од село со тоа што на дел од нивните карактери им се обраќаат и ги нарекуваат „сељаци“. ако е тоа врв на хуморот и сатирата кои тие знаат да ги употребуваат јас искрено им посакувам неуспешно пензионирање. доста е од дилетанти кои се робови на нефилтрираните медиумски политики.

- и додека според UNESCO културата станува главен двигател во Европа и светот и креативните индустрии, уметноста, кинематографијата, литературата и сите останати области полека се враќаат на своето заслужено место (или само уште еден симулакрум на Големиот брат), некои овде (уште) креваат рака на жени, додека пак другите кои општеството ги етикетирало како поневажни и со тоа им наметнало чувство на помала вредност уште можеш да ги видиш и слушнеш како неуспешни кафански пејачки – секако додека не се омажат со некој кретен и бидат изложени на истата семејна тиранија и насилство.

како крај на ова мое (новогодишно) блог излагање, едно отворено прашање до угостителите:



.до кога одредени сопственици на угостителски објекти ќе ја дискриминираат турската (или било која друга помала) заедница? иако дел од членовите на овие заедници сакаат да се солидаризираат, сакаат да бидат дел од културно-забавната програма на градот, наидуваат на затворени и „резервирани“ места и маси во одредени објекти, а истите во тие моменти се празни и масите без знак дека се резервирани. очигледно е дека со тоа го игнорирате нивното постоење! зарем парите не се пари (за тие што ги имаат), кога се дадени од било кого за вашите услуги?! знаете, таа е истата таа заедница кај која на секои избори партистките магнати оти добро коленичат и се молат, оти знаете дека градовите се преполовени и тие ги решаваат сите избори до сега!

:побогу државо слепа, дел од тие млади луѓе се студенти на факултет, утре ќе бидат наши адвокати, правници, професори, доктори... зарем заслужуваме ваков деградирачки однос по ова прашање во 21 век?

луѓето не се детектираат и етикетираат според нивната боја на кожата или според нивното верување, туку според нивното однесување. овие луѓе не заслужуваат да бидат дискриминирани!

p.s. знам дека се ближат празници. .. полесна нека ни биде новата година, да употребиме повеќе разум, сила, моќ (како народ) и да не се откажеме. на секое зло му доаѓа крајот, колку подолго е во вртелешката, толку повеќе кога ќе излезе од кругот нема да може да се врати и да се собере. само еден на крај си ги собира гревовите, знаете кој, нели?!?

p.p.s. мигрантите, ах... мигрантите - тие заслужуваат посебно внимание! ;)

on Thursday, February 26, 2015


.деновиве се изнаслушавме секакви глупости по медиумите, од една страна стравот кај група на граѓани расте, а од друга отпорот кој полека - полека, но сигурно го покрева притисокот и револтот на секој оној кој ја надминал оваа сипаница, која во моментов можеме да ја наречеме партиска стравопочит или кивавица.

Големиот брат не прислушкува, ние го преслушкуваме глушецот во канализацијата. не надгледуваат корпоративни, капиталистички, глобални вонземјани. на некој му е грижа за домот, на некој за држава, а некој од кога ги спакувал куферите, полека се обидува да ја заборави нанесената траума...



секојдневно се почесто сме сведоци на диригентсвото кое навлегло во сите можни медиуми, гледаме одредени прилози кои се емитуваат без никакви содржински промени на сите провладини продадени медиуми, читаме на десетици портали како една иста вест се шири како екслузивна, иако граматички е хендикипирана, а нејзината целина и вистинитост бледа.

➤ сакаме ли да продолжиме да живееме во вакво општество?
➤ ќе дојдеме ли до момент кога ќе го надминеме овој медиумски мрак?
➤ се буткаме ли со некоја задоволителна брзина кон одредени промени кои се нужни, за сите заедно да кажеме - Е ОВА Е ПОДОБРО?!
➤ ја преболивме ли смртта на Тамара или револотот дека министерот за здравство се` уште не дал оставка се` повеќе расте?
➤ ќе кажеме ли доста на целата нетрпеливост?

политиката, особено партиската навлезе во сите пори, во сите домови. се повеќе можеш да слушнеш како луѓе се препукуваат како најголеми непријатели, иако кога ќе се погледнат во очи знаат дека ова не е тоа што некој го посакувал.

пучови, лустрации, протести, оставки, изреволтирани страни, „непоканети“ бранители од домашни непријатели, армакедонски гласноговорници.

➧ до кога?

рафали на сите страни. вербални недоразбирања и тоа во крајности. кога на белото викаш дека е црно и обратно, кога на црното викаш дека е бело. неверојатно, или не?!



да кажеш дека оваа серија на преслушкувања објавени од страна на опозицијата, протестите ‪#‎ОставкаЗаТодорOff‬, ‪#‎Студентскипленум‬, протестот на хонорарците, ‪#‎ајде‬, ‪#‎полицискабруталност‬, ‪#‎доста‬ и уште редица други не го размрдале мозокот на било кој совесен граѓанин кој не е (партиски и/ или граѓански активно) определен, или пак едноставно решил да стои на страната на вистината, правото, моралот и етиката, во најмала рака треба да ти се умртвени сите мозочни центри за разумно расудување на големата слика или да ти е уништен единствениот „живец во срцето“ или јазикот да ти е отрпнат за препознавање на топло - ладно. нема друго. 

страдалници сме кои ја обвинуваат мајката на Тамара, кои ги обвинуваат пензионерите оти некој друг во нив видел профит, душовадници сме кои не знаат да му помогнат на својот роднина во мака, а на соседот или некој паднат на улица уште помалку - та се ситат како волци во глувост или лудост гладна, сеедно. па затоа сме први во штабот, небаре таму месијата дели милостина за сите душогрижници, а ситниот пастор со ронки на крајот од неговиот хвалоспев во кој го воспева неговиот очај и самиот себе како папагал со просо се задоволува. перверзија која ниедна канализација не може да ја однесе брзо од нашиот систем, оти и античките експерти кои нашле свое бачило во странство се мешаат и душогубно осудуваат. 

➧ .дали вестите на сител го прекинаа „говорот на диктаторот“? значи ептен е дојдено до „збогум румелија“. 




- живееме во време во кое јавниот сервис стана јавна куќа која сите ја плаќаме, а никој не ја користи како вработени таму да се заболени од сифилис, време во кое министерството за здравство стана министерство за смрт и долго сеќавање, министерството за правда - министерство за мито и корупција, МВР- ВМР, па на крај и ќе слушнеш парафразирано дека некој ти кажува во прво лице еднина: какви нелуѓе биле тие од владата (?!) - страшно!

смешни телевизиски дебати, етикетирање, бесење во talk шоуа, повикување на линч, швалерај и ренесанса, бензини и патни трошоци со астрономски исплатени фактури. поплави. оштетени. заборавени. од друга страна ликови желни за доминација.

луѓе без општа култура, луѓе кои не знаат седнати на маса да се фокусираат на своите ставови и да разговараат на пристојно ниво. испаничени полтрони кои внесува нервоза, агресија, нетрпеливост. навредуваат. кафанџии кои најверојатно се навикнале да бидат главни во нечии каубојски салони, кооперации, опкружени со нивните припрости овци.

жал ми е што со вакви потпросечни (навидум професори, колумнисти, аналитичари, интелектуалци) го делам воздухот. па, на крај треба и да ги прифатиме и разбереме. луѓе на кои очајно им е потребна ЉУБОВ, некој да ги гушне и да ги сожали.



се крие нешто ужасно тажно во таквата вербална хистерија, која како некој вирус ти го уништува имунолошкиот систем, ја успорува граѓанската борба, го грчи мозокот и ја сецка волјата како салама на која и` е потребно вегета, за ракијата да лизга поубаво! но, ова веќе не може да лизга, нит е ракија, ниту пак е добра.

❝ .ако живеете доволно долго, ќе видите дека секоја победа се претвора во пораз.❞ Симон де Бовоар

се бориме како пристојни соговорници, иако се некој на другата страна успева да покаже што значи да бидеш на дното на здравиот разум и условно кажано пристојната граѓанската медиумска/ дигитална комуникација. некој на некој постојано му го зема зборот, со тензијата во тонот си мисли дека доминира, па нешто демек на шала сака да допраша, а всушност одработува, се бори за работното место кое го добил преку партија. да не беше тажно ќе беше смешно, но ова е типичен модел на сегашнава ултра-наци, тоталитаристичка демагогија која несомнено озурпира, „овај“ се обидува недоследно и навидум бескрајно да шармира се што е се` уште слепо и самобендисано. годзили кои дефинитивно треба да се вратат во основно и да научат како треба да се однесуваат меѓу луѓе, на интернет, во јавност - оти човекот е можеби животно, според Дарвин, но умот го сместил скалила угоре од мајмунот од кој некој си мисли дека потекнува! 

- како е во македонија?
- паа.. не можеме да се пожалиме.
- тогаш значи не е лошо..
- не. реков дека не можеме да се пожалиме!


.латас гласно размислува за самиот да се убеди во тоа што го кажува?
.грујо гласно размислува за самиот да се убеди во тоа што го кажува.

❝.светот нема да биде уништен од оние кои чинат зло, туку од оние кои го набљудуваат сето тоа и не преземаат ништо.❞ - некогаш рекол ајнштајн, а јас на ова ќе залепам само нешто од мандела што мислам дека одлично го надополнува контекстот: ❝храбар човек не е оној кој не чувствува страв, туку оној кој го победува!❞

➧ .не (ми) е важно од каде се материјалите, важно (ми) е што има да се слушне на нив!




систем нема, институциите се корумпирани, нема правда, нема судство, нема апсолутно ништо што треба да има за да можеме да кажеме дека има држава. полицијата треба да биде овде за да не чува и заштитува, никако да ни биде закана и страв.

само бланко
сигурност дека нешто ќе се среди, иако сите со страв заклучуваме дека допрва полошо ќе биде.

а материјалите за какви цели се користат според глувата „маса“? за да се уништи државата=владата? НЕ, туку за да му се обзнани на НАРОДОТ каква владеачка гарнитура избирала во текот на овие години, за да се информира БУДНАТА ЈАВНОСТ, иако мислам дека и тоа треба да се стави под знак прашалник, затоа што постои ГОЛЕМА ВЕРОЈАТНОСТ изборите да се наместени. со вакво постапување на поединци се загрозува правниот поредок и правната еднаквост на граѓаните, но со вакво однесување на ВЛАДАТА е загрозен правниот поредок и слободата “загарантирани“ со УСТАВ на државата! што слушнавме до сега во овие неколку бомби? многу слушнавме... многу! секој од нас треба да биде загрижен, веќе не е важно од каде стигнале материјалите до заев, туку колку овие материјали кажуваат за штетноста со која роварат вклучените во истите!




се пласираат илузиорни, навидум саркастични парадигми со кои народот повеќе нема да може да се излаже, ниту со не знам какви селективни државно платени здруженија кои имаат за цел уште толку повеќе да го раздвојат народот, уште помалку со примерите за криминал од пред една деценија кои беа носечка вистина која ја турна претходната влада. истото се случува и сега, со информации кои на сличен начин како и тогаш, така и сега се пласираат на јавноста, ќе пресече народот повторно, но овој пат јас се надевам во полза на самиот себе, не на одредени “елитисти“ кои се исмеваат на убиства, местенки, народ кој гине по универзитети и улици и што ли не!

➧ .една бомба имаме, со радост (ќе) ја носиме.mp3



❝.120 вмровци ќе бидат новите вработени бранители на армијата на рм, до крајот на годината бројката треба да стигне 250, така да, ако сакате да сте војник, штабовите ве чекаат да се пријавите 24/ 7. може и кај најблискиот комшија „војвода“, тој има броеви од „најважните“ - секогаш! - јас стварно не знам зошто не оди вака соопштението. многу е потранспарентно, оти вистината е и така и така кристално чиста и јасна!❞

и пак вртење во круг, небаре сме дрвото од вицот кое вртело околу куќата, дворот, градината, оградата и на крај пак го удрило стопанот по ... „главата“. 

опција прва или опција втора. и пак загатлива тема. се надевам дека нашиот народ ќе се издигне над биполарната константна партиска одлучност, можеби, а? но сепак, полето за политички натпревар за подобро би било многу повеќе од загриженост, страв, излудување. сметам дека македонија е веќе здраво подготвена да очекува од некој следен да изгради подлога која ќе се однесува со гласачкото тело и сите останати грижливо и со адеквантен пристап кон “стратегиите“ за кои обично се слуша само на митинзите, а после место “100 чекори“, народот продолжува да ја следи општонародната клетва „два напред, три назад...“ 



има доста страни кои нудат решенија. или ние сме свесно глуви и слепи на истите или делумно самите себе се декларираме како “семоќни експерти за се` и сешто“, а на крај кога пак доаѓа време за избор, сите со главата во ѕидот.

живееме во ново време кое го изгради граѓанинот и кое константно продолжува да го гради, самите себе сме си мотивација дека можеме подобро. има кој да ја гради подл
огата, посебно во еден ваков период како што се последните неколку години каде очигледно е дека во позадина оди текстот: "let me take u down, 'cause i'm going to ...." ете како има капацитет во оваа држава, животари, дише на шкрги, но не се откажува. секогаш кога било најтешко се случувала позитивна промена. јас на ова би гледал малку попрогресивно и попозитивно, оти нели од (граѓанската) проекција на иднината се` зависи?! 




во секој случај, народот во овој момент не треба од „двете зла, да го избере помалото зло“, туку добро да размисли, требаат визионери и луѓе кои досега се докажале во своите полиња и сега решиле обединето да и помогнат на државата, а такви поединци ете како има. и тоа многу! не ги препознаваш? значи дека не следиш доволно или дека гледаш низ прозорец кој оваа политичка дводецениска магла доволно го извалкала. исчисти си, секој од нас може барем сопствениот прозорец да си го исчисти, да си го подобри сопствениот светоглед, македоноглед, градоглед, улицоглед!

во моментот во државата има луѓе кои со своите ставови отскокнуваат многу во однос на се` она досега видено и почуствувано на сопствена кожа, времето ќе покаже. дали ќе се формира нешто ново, дали нешто старо како од феникс ќе се подигне повторно, дали нешто кое досега било во сенка, сега ќе создаде механизам да излезе на површина, но премногу е луцидно овде да судам, проценувам и констатирам. 

 [овде некој не може ни да го надмине, ни да го победи неговиот страв, а стравот е таков, кога го чувствуваш, а не можеш да го прескокнеш, тој ќе те прегази.]

:но. оваа арка, наша македонска, нема така лесно да пропадне, оти тешка е, преполна со непотребно ѓубре, но за жал истото ја заглавило само на дното, но водата во која сме заглавени не е толку длабока за арката да потоне, а народот секогаш до сега се ослободувал од непотребното, за да ја подигне својата платформа и повторно да заплови во подлабоките води.

!треба да го игнорираме дневниот шунт од информации и да се фокусираме текстуално на она што има подлабока суштина и не е само привидна анахрона алузија, 5 sec reading, ако ме разбираш. за жал пропагандата глобално си ја одработува генерално агендата за перење на мозоци и задојување на умови. ќе биде уште посилна, но здравиот разум, силната мисла и одлучноста за промена секогаш ќе може да се слушне, за оние кои сакаат да го слушнат гласот кој одекнува. ок, ова последното ми е премногу идеалистичко, но подобро вака за менталниот склоп, за разлика од целата депресивна ситуација и начин на меѓусебно глодање кое го нудат нашите граѓани и сегашната (без)времена конституција „и да погинам колку можам ќе се спасам“.   



➧ .луѓе со ампутирани делови од телото и после отстранувањето уште ја чувствуваат болката иако деловите веќе ги нема. ‪#‎демократија‬ 
  
on Sunday, April 20, 2014


.да, да, пак ќе си ги соберам неколкуте статуси и од нив ќе си направам пост. што, да не е тоа грев? колку пати треба да кажам: Господе Исусе Христе помилуј ме мене, грешниот?




како започна се`?

ден четврток, будење, црвени јајца на масата.. некој се будел пред зори и фарбал. колку убаво помислив, мајка ми секогаш посветено се грижи за сите празници, скромно, но со голема сила и верба! напишав статус:
 

.соништата се желби на нашите срца, царствата се производ на нашата имагинација. умот создава фантазми, додека душата тивко дише, во пост сме како бабјаци, расте нашето дрво над плевелот. .. дострелите секогаш биле миросани.

:убав празник верници, да ги положиме во гроб нашите сомнежи, со трепетот на вербата да се воздигнеме...

p.s. умерено со јајцата!


се беше така убаво до моментот кога прв пат отидовме на црква. а таму, џган people, инстант верници кои како гулаби околу храна по големите плоштади во светот се туркаат меѓусебно, деца кои плачат од нервозата која ја чувствуваат во нивните родители. а тие, возрасните, дошле набрзина да фрлат три амина и да остават зејтинот, чорапите, потниците - веруваат дека така Господ ќе им даде здравје. ДА БЕ, наистина!

.и во црква се фаќаат врски за кој побрзо да помине под олтарот. шта чеш - систем!  

добив off topic прашање, но не толку оф, сепак се работеше за нешто поврзано со празникот, Велигден, да споменеме меѓу другото би можел да служи како извонредна можност за комуникација меѓу пријателите, како и сите официјални денови, празници, обележувања со кои луѓето се идентификуваат, во било која основа, се разбира.
„што точно е поентата со протнувањето? од кај потекнува тој адет? се најдов во небрано кога не знаев да објаснам. па сега должам објаснување if you know what I mean.“ 

се радувам на комуникацијата со луѓе, мислам дека не би можел да живеам без таква комуникација, што во одредени моменти од животот се покажало како голема грешка и мој недостаток, но најчесто како доблест со која се носат малкумина. веднаш одговорив:

„не знам дали е тоа-тоа, но од мојата фамилија имам наследено информација дека олтарот (плаштаница) во тој момент претставува неговиот гроб, па под него се поминува за здравје, за (не)плодност, за освестување на децата за патот Господов. за оние кои биле во чесен пост бидејќи го опфаќа времето на Христовото распнување на Чесниот крст. ја симболизира смртта и воскреснувањето на Христос, оној кој минува под неа влегува како грешник, а излегува како нов човек, прочистен од старите гревови.

генерално за здравје, (духовен) мир и благосостојба.
“ 




се појави во текот на деновите дискусија за тоа од каде потекнува зајакот, за што служи и каква е неговата симболика. напишав текст, а добив и одлично појаснување од човек кој се занимава професионално со теологија, а воедно е и отец или поп, не знам како би требало да се изразам. тоа го кажа: „Имењаче во Светото предание е запазен еден податок кога Христос носејќи го Крстот на едно место паднал и во тој момент претрчало едно зајче кое врз кое паднал Чесниот Христов Крст. Христос се сожалил на зајчето и со допир го оживеал. Овој податок е запазен уште од Христово време, но не влегло во нашата традиција .“

Секако, дискусијата на оваа дадена тема не е ни на почеток. Како одеа деновите, народот по дефиниција почна да се однесува веќе вообичаено и симптоматично. постојано да се додаде нешто, постојано да се покаже кон некого со прст, да се етикетира. мислам дека ова нема никогаш да го разберам, која е нивната желба да го прават тоа, од каде ја црпаат таа “енергија“ за дејствително и континуирано етикетирање на другоста, се со цел нејзино деградирање и омаловажување (?!)

.целината е секогаш поголема од збирот на нејзините делови... добро рекол аристотел. јас бев на црква, донесов оган дома и напишав:

“.Христос воскресна, за многу години да ни е празникот пријатели. вртев 3 круга околу црквата, после ми ја скапаа главата, а и јас скапав една глава. на крај газот-глава, ама да си го/ ја пазиме...  “

но,
некако ми беше тешко. на вакви денови секогаш се осеќам тажно, со мала доза на депресија и осаменост. со желба да бидам посилен, да смогнам сили да ги подобрам моите “слаби карики“.

„.јас сум ништо. ништожноста е мојот дом. сакам да самувам. самувањето е царство на бездомните, на оние кои се вдомиле во нивната душа. тешко е да се замине, но уште потешко е да се остане...“



денес ми се случи ТИТАНИК, гледам лево-десно, одам нагоре-надолу по содржините на facebook, ги читам објавите, некој се радува, некој си честита, некој си разговара за тоа кој посилно јајце имал, но некој, тој НЕКОЈ (множина), постојано глуми умна опсервација, здраворазумна, принципиелна и вивисекциски точна анализа на се шо се дешава. како и секогаш, се собрав, се зипував и концепирав и испукав, тоа е, таков сум, не дозволувам непотребни шумови во главата.

.не биле на црква, не постеле 40 дена, сега попуваат и мудруваат колку бил друг процесот за покајание .. луѓе, гледајте си ги кокошките и оставејте кој шо сака да си права, а ако мислите дека без пост и без секојдневно негување на вашата верба сте продуховени експерти за вечноста гадно сте се заебале. не сте нит верници, нит па луѓе. .. очајни полтрони на конзумирачките-капиталистички влијанија, со желба да станете флипер шо во иднина некој робот ќе го тилтира од досада! грешен сум, да. не се срамам да признаам, ама да глумите Богови, на такви големи денови за некои кои се дефинираат како верници е навистина тапа.  

p.s. иначе Исус воскреснал за на таквите како нас бедници да ни покаже колку ќе патиме во текот на овие 2000 и кусур лета од екслузивна патетика, од скандалозно, екслузивно, од мистерија, од wow моменти кои само го хранат нашиот мозок, од потребата за преку духовен шовинизам да си ја докажуваме човечноста...

РАЗМИСЛУВАМ: колку би било поубаво кога секој секого би почитувал, на вакви “официјални денови“, речиси секој од нас се претвара во трол, во демагог на прашината, затоа на сите ни треба покајание, секако, кој како си го доживува процесот, така. 

* * * 

- редовно одиме со мама и на црква и на гробишта. со радост трчам пред да се пуштат гулабите, сам, се пикам меѓу народот и без да ме види народот во полет ги вртам круговите. барам некое мало детенце од кое можам да земам оганче и од некој постар исто, па спојувам животи како некоја утописка желба за подобро.

да не грешиме душа што се вика, тоа е одраз на нивните битија
(за таквите инстант верници и велеумови потенцирам). Господ и за нив беше во молк и воскресна, за да покаже дека може и со “таквите верници“ да се носи.

 

јас ја анализирам тежината која ја носат луѓето на нивните чела, колку се само нетрпеливи, како да дошле на црква не оти сакаат или оти веруваат, туку оти тоа е нормално и од нив се очекува. наместо таа недоверба, татнеж и нечовечност да ја заменат барем за момент со бдеење за Бог, тие таму најистурено си го покажуваат нивното лице. се насмевнувам на такви моменти во незнаење што е правилно, а што не.. оти викаат тешко било да се суди.
 


еден пријател од Србија, познат блогер, напиша една уште поубава порака, наместо патетичните, шаблонизирани коментари и статуси позади кои се крие секој (не)верник во борба за лајкови (замисли еј). еве:

Uskrs je.

Neću da vam čestitam praznik sloganima i parolama, hoću da vam predložim nešto, da učinimo ovaj Uskrs drugačijim od ostalih,
Hajde da ne čestitamo reda radi ovaj praznik prijateljima i rodbini, hajde da učinimo nešto stvarno hrišćanski ovog puta.

Svako od vas zna nekog ko je sam, usamljen ovog Uskrsa, nekog deku ili neku baku u svojoj zgradi, ili možda nekog usamljenog komšiju. Sigurno znate nekog ko ne može ovog puta priuštiti sebi bogatu trpezu, neku siromašnu porodicu, decu. Imamo dom za stare, dom za decu bez staranja, ili Svratiste za decu, Beograd. Imamo i beskućnike, i toliko kuca i maca na ulici.
Hajde ovog Uskrsa da pozovete nekog takvog na ručak, odnesite pitu ako ste pravili, nešto pečenja, odnesite neka farbana jaja. Insistirajte da se ove nedelje niko ne oseti kao da je sam na celom svetu. Podelite radost koju imate i verovatno ne znate da cenite, sa nekime ko o tome može samo da mašta ili da je se seća.

Tako će Uskrs stvarno imati smisla.
Budite pravi hrišćani danas, podelite svoje blago sa onima koji to blago nemaju.

Е ЗА ОВА ГОВОРАМ! ТОА Е ТОА!
 


p. p. s. ЈАС не сметам дека е грев доколку некој не постел и/ или само се обидел, а не успеал во тоа. ЈАС не мислам дека е грев ако некој не успеал да оди на црква. поголем грев е според мене нахално да се комуницира (генерално), да нема обединување по ниеден основ, се некој нешто мрчи, се нешто некому нечини. така си го труеме нашиот виртуелен простор со ментален отров, наспроти полевањето на дигиталната почва со духовно знаење и љубов. 



би завршил вака:
 

Христос нашиот Бог откако беше распнат на крстот и на него го прикова гревот на целиот свет, умре, слезе во длабочините на адот; потоа, издигајќи се од адот, повторно влезе во Своето пренепорочно тело и миговно воскресна од мртвите... На истиот тој начин и сега кога ние, оставајќи го овој свет и неговите суети при исповедањето на страдањата Господови, влегуваме во гробот на покајанието и смирението, Самиот Тој слегува од небесата, влегува во нашето тело како во гроб, се соединува со нашите души и ги воскреснува нив-душите, мртви по суштина заради гревовите. И, воскреснувајќи ги, дарува благодат да се гледа славата на ова таинствено воскресение.
(свети Симеон Нов Богослов)

Денес , нека се веселат небесата, нека се радува Земјата, нека празнуваат видливите и невидливите светови, зашто Христос, нашата Вечна радост - Воскресна од мртвите...

Христос Воскресна! Хрїстóсъ воскрéсе! Христос Воскресна!

На многаја лета!
 


 
Related Posts with Thumbnails