#денот_по-тоа ::: антивистината за прогрижата

.некој ќе каже помина и тоа, завршивме уште еден празник, продолживме уште еден викенд, понеделникот го преспавме, а вчера славевме. .. како и секогаш. стравувањето е кафез за умот, лајкот патент за вербалните недостатоци. живееме во земја на молкнати усти и луѓе полни со страв.

- одбележавме уште една револуција, купивме најубави икебани за пред спомениците, направивме неколку селфи фотографии, како, еве, бевме и ние дел од оние кои се свесни за историјата, оние кои ја почитуваат, оние кои се поклонуваат пред истата. покажавме уште една одлична, математички коректна невистина. се излажавме самите себе дека сме верни на колективната матрица.

.цела година чукај се во гради дека си маќедонец, поклонувај се на фашистичка идеолошка матрица, тотемизирај ги неправдата, нетолерантноста и нееднаквоста и денес говори за антифашизам и за слобода на народот и изразувањето.

востание на умот ни недостига, промена на свеста и перцепцијата со која согледуваме што е бело, а што црно. 

за вакви денови не требаат свечени положувања на цвеќе од лицемерни полтрони, на вакви денови народот треба да го возврати каменот кој прв ни беше фрлен, желбата за промена не се шаблонизира, таа се вградува во душата на најмладите и пред се не се ограничува.

борбата продолжува - да не се повтори!

се дриблавме со антифашистички пароли, цитиравме големи великани, ја ископавме најреволуционерната поезија од google, се обидовме уште еднаш, како и секогаш да си кажеме: u've made good job и се потапшавме по рамо како навистина да е тоа така. и оп, пак го прескокнавме слонот иако ни го зема целиот простор во собата. бисерувавме итроштини, „го суштествувавме суштествувањето на суштественоста во суштината на процесот на демаркација на проблемот не лежи во аналноста на баналноста на процедуралноста, туку во... гламурозноста на игнорирање на ирационалноста на неписменоста.“ >.<

медитиравме троа на идејата за слободен живот, пазар, ум, а сепак утре се враќаме пак на истото. кој како се снајде, така и зајде. паразитирањето во јавната администрација е наследена болест од сите претходни системи, а ние постојано знаеме да кажеме: ова не чини!

.не се криви тие што не силуваат, криви сме ние граѓаните што постојано кога ќе ни дојдат на врата ги пречекуваме со лубрикант.

не чини вековното мудрување без нешто да се посака реално и не само на зборови, туку суштински да се промени. проблеми, проблеми, проблеми. сите имаме проблеми - да немавме проблеми сигурно ќе бевме. .. мртви!

.маќедонија бомба да е, секој да ја знае.

и по тоа пак секој ќе се вади на својата дарма или карма, без да се погледне изборот и да се посади желба, верба, мудрост и пред се стратегија за животот кој сме го избрале. нема човек кој нема проблеми, некој е со поголеми, некој со помали, иако секој би кажал дека неговите проблеми се најголеми. јас само би додал дека кога државата има сериозни проблеми последователно на тоа е СИТЕ ДА ИМАМЕ ПРОБЛЕМИ. уште еден татко е загрижен за министерството за смрт, уште едно девојче загина поради (не)грижата на нашиот здравствен систем. не смееме да продолжиме да разменуваме: нека почива во мир, нека и е лесна земјата и да констатираме оти здравството ни е отидено во неповрат.

:народот плански го ништат, оној кој е мудар и свесен го мапираат како сериозна опасност со црвенкруг на главата, додека од другите прават овци.

.фанатичен сељачизам - единственото нешто што владее во државата.

останатите. .. земјоделци. секоја година иста песна. фрли се ти на нива, работи во жолта или портокалова фаза на температурата, дојде ли есен, фрли си ги продуктите на асфалтот. место овде нашата држава да ги мотивира луѓето да останат овде, да дадат сеод себе овде, ние слушаме самоза невидливи субвенции, а на првиот дожд во поплава ни се губат цели села и градови. место да да садиме лозје и да береме грозје, ние младите ги пуштаме во швајцараа на берба неколку недели и после западниот свет и капиталистите ни се криви. секогаш така - ти си крив. да, да и ти со бугарскиот пасош што ни ја даде информацијата.

последно нешто: .почекајте, не правете деца, наскоро #Ж ќе започне со изградба на нов студенстки дом.

0 comments

.темата која нема крај во Македонија

:сте помислиле ли која е темата која нема крај во Македонија? или веднаш на ум ви паѓаат неколку теми кои се протнуваа порано, а сега со сета сила удараат по нашата глава?

некој сака да си поигрува со животот на македонскиот граѓанин, а не станува збор за еден или двајца виновници. се поретко слушаме конкретни виновници, иако имаме се помалку луѓе во државата. наспроти тоа слушаме налудничави изјави од црквата дека јогата не е добра, а неодамна гледавме фотографија како во владата наутро вежбаат јога. 

mind fuck ситуација, нели? на толку “образуван“ народ, се помалку писмени кои можат еден извештај од Европа да го пренесат онака како е напишан, а не така како што го доживуваат поединци, небаре имаме потреба од прераскажување на еротски филмови во кои треба да се задоволи нашата сексуална страст.

- безизлезноста е очигледна, агонијата меѓу нарадот се поголема, нетрпението не е лажно, а за волја на вистината започна и времето за летни одмори. за жал само за оние кои имаат финансии да си го допуштат тоа. имаме ли политичка волја, имаме ли шанса да спроведеме одреден правен механизам кој ќе ги врати работите во нормала, барем во онаа претходната во која одредени социјални структури не беа изложени на фактот дека треба да спијат во шатори во главниот град на државата, тотално непотребно, тотално излишно - или не вие решете. ќе им ги остави ли на крај некој шаторите, вреќите за спиење и душеците на најсилните поборници за/ на демократијата? – за еден другар прашувам.

- што направивме со мигрантите? им продадовме велосипеди, помогнавме да се убијат, ги вртевме во круг, ги затворивме во една соба како да се вреќа компири, заработивме и ....

 постојат ли некакви процедури кои се случуваат нормално во моментот, постојат ли институции кои функционираат и кои ќе се погрижат да се стабилизира ситуацијата, постојат ли поединци кои не “одработуваат“, постојат ли алатки и “клучови“ кои ќе помогнат во олеснувањето на оваа недорасната политичка состојба? 

зарем Македонија после 25 години си дозволи толку да западне во мечкина дупка направена од криминалци – ловџии на материјално благо, што на крај истите ќе си ги соберат парталите, а ние ако досега бевме хибридна држава, од сега натаму ќе се претвориме во лабараторски корнер (извинете, центар) на Европа, каде за прв пат ќе се пробаат некои нови техники, опити, експерименти т.е. елементи за управување со ојачната (не)моќ на “простата“ популација (простете), изгубена во својата лудост и ќе бидеме глувци кои нема да преживеат, туку едноставно ќе бидат заменети со други, се додека не бидеме истребени до последен - глушец (се разбира).

те прислушкуваат и тебе или ти не си вреден и посебен?

до кога обичниот народ ќе се тегави по улиците, по протестите и контра-протестите, дали после толку време можеме да носиме трезвени и приземни заклучоци за истите. вредеа ли и кои се бенефитите од нив, треба ли да продолжат и што кога ќе продолжат... до кога ќе си мислиме дека сме народ избран од господ, единствен свет од библијата, папокот на светот кој ја има уникатната прилика да си прави така како што му одговара и му се сака? дали новите бомби ќе направат еурека кај македонскиот граѓанин, дали секој од нас ќе биде треснат по глава со правата реалност и вистината која како корка сува леб ни е потребна.

до кога ќе си ја газиме и уништуваме сопствената држава? до кога оваа слика нема да ни значи ништо, до кога нашите лични бенефити ќе бидат поважни од сЕ друго што ни се случува?

:реторички прашања кои како круг без излез се вртат во нашите глави секојдневно, без одговор со празни погледи едните чекаат сладолед (од најубавите), а другите (промени?!?) за кои сите заедно, обединето треба да се избориме. поддаваме раце само на истомислениците, а другите како во некоја видео игра или супер мисија на елиминација, ги телепортираме, ги ставаме на пуст остров, на остров кој ќе биде следниот затвор за секој кој нема да размислува како нас. 

до кога вака македонче или македонецу, сеедно?

можеме ли да дозволиме плуралност во размислувањето, толеранција на туѓото мислење, можеме ли на криминалците да им кажеме каде им е местото, на соседите повторно да ги поздравиме и да им се извиниме доколку сме згрешиле во сите овие месеци, години?

имаме премногу книги, а се помалку мозоци, премногу закони, но и се повеќе криминалци, премногу информации, а се помалку вистина во истите, премногу пријателства, но за жал неважни и неискрени. и тогаш некој можеби ќе каже, ако пеколот случајно е празен, проверете ја Македонија, за на тоа неколку секунди потоа да се радуваме, да се смееме, да се возбудуваме и без вистинска доблест да сериозно да почнеме да размислиме. зарем навистина станавме толку лоши? сите учевме да бидеме демократи, а повеќето од нас станале корумпирани идиоти, продадени души на ѓаволот, платеници на насилството и беззаконието. да направиме уште една тура - авантура?!

што ни се случи и се уште ни се случува доколку сака(в)ме да бидеме нормална држава? каде е самодисциплината, културата, основните правила на соживот?

сите ние го храниме ова чудовиште!  

почнавме меѓусебно да си го правиме она што другите не сакаме да ни го направат нас, ја изгубивме оскатакоја не правеше луѓе, а не поврзуваше и со она што е вредно за секој од нас, наместо да се стремиме кон доброто, налошото гледаме како вкусна кујна. ппштествениот неред е резултат на неуспехот да се сфати и да се живее во реалноста...

ова е иднината во која сакаме сите да влеземе!

:всушност, дали сакаме и дали ни одговара да продолжиме од таму каде што мислевме дека сме почнале или застанале, оти како што изгледа на крај излегува дека не само што ние немавме тргнато кон “некаде“ (светлата иднина), туку ние сме биле длабоко заглавени во менталните ровови и илузијата дека воопшто се движиме, освен ако тоа не го гледаме реверзибилно, односно назадечки. сме движеле, но се поназад и поназад, назад до суштината на нашето непостоење, изгубеноста на основните човечки вредности, ароганцијата, суетноста, надменоста – патосот на нашата вкоренета огорченост.

позитивна разврска и брзо решение кое ќе биде праведно и ќе не врати сите во ред, ќе ни покаже кому каде му е местото во ова општество е навистина потребно, но и задолжително за да се излезе од оваа криза и за да не се случи опасноста од тоа повторно да се вратиме на истото „дериџе“.

0 comments

.бомби, пучови, оставки, протести, ослободување - за македонија се работи!

.деновиве се изнаслушавме секакви глупости по медиумите, од една страна стравот кај група на граѓани расте, а од друга отпорот кој полека - полека, но сигурно го покрева притисокот и револтот на секој оној кој ја надминал оваа сипаница, која во моментов можеме да ја наречеме партиска стравопочит или кивавица.

Големиот брат не прислушкува, ние го преслушкуваме глушецот во канализацијата. не надгледуваат корпоративни, капиталистички, глобални вонземјани. на некој му е грижа за домот, на некој за држава, а некој од кога ги спакувал куферите, полека се обидува да ја заборави нанесената траума...

секојдневно се почесто сме сведоци на диригентсвото кое навлегло во сите можни медиуми, гледаме одредени прилози кои се емитуваат без никакви содржински промени на сите провладини продадени медиуми, читаме на десетици портали како една иста вест се шири како екслузивна, иако граматички е хендикипирана, а нејзината целина и вистинитост бледа.

➤ сакаме ли да продолжиме да живееме во вакво општество?
➤ ќе дојдеме ли до момент кога ќе го надминеме овој медиумски мрак?
➤ се буткаме ли со некоја задоволителна брзина кон одредени промени кои се нужни, за сите заедно да кажеме - Е ОВА Е ПОДОБРО?!
➤ ја преболивме ли смртта на Тамара или револотот дека министерот за здравство се` уште не дал оставка се` повеќе расте?
➤ ќе кажеме ли доста на целата нетрпеливост?

политиката, особено партиската навлезе во сите пори, во сите домови. се повеќе можеш да слушнеш како луѓе се препукуваат како најголеми непријатели, иако кога ќе се погледнат во очи знаат дека ова не е тоа што некој го посакувал.

пучови, лустрации, протести, оставки, изреволтирани страни, „непоканети“ бранители од домашни непријатели, армакедонски гласноговорници.

➧ до кога?

рафали на сите страни. вербални недоразбирања и тоа во крајности. кога на белото викаш дека е црно и обратно, кога на црното викаш дека е бело. неверојатно, или не?!

да кажеш дека оваа серија на преслушкувања објавени од страна на опозицијата, протестите ‪#‎ОставкаЗаТодорOff‬, ‪#‎Студентскипленум‬, протестот на хонорарците, ‪#‎ајде‬, ‪#‎полицискабруталност‬, ‪#‎доста‬ и уште редица други не го размрдале мозокот на било кој совесен граѓанин кој не е (партиски и/ или граѓански активно) определен, или пак едноставно решил да стои на страната на вистината, правото, моралот и етиката, во најмала рака треба да ти се умртвени сите мозочни центри за разумно расудување на големата слика или да ти е уништен единствениот „живец во срцето“ или јазикот да ти е отрпнат за препознавање на топло - ладно. нема друго. 

страдалници сме кои ја обвинуваат мајката на Тамара, кои ги обвинуваат пензионерите оти некој друг во нив видел профит, душовадници сме кои не знаат да му помогнат на својот роднина во мака, а на соседот или некој паднат на улица уште помалку - та се ситат како волци во глувост или лудост гладна, сеедно. па затоа сме први во штабот, небаре таму месијата дели милостина за сите душогрижници, а ситниот пастор со ронки на крајот од неговиот хвалоспев во кој го воспева неговиот очај и самиот себе како папагал со просо се задоволува. перверзија која ниедна канализација не може да ја однесе брзо од нашиот систем, оти и античките експерти кои нашле свое бачило во странство се мешаат и душогубно осудуваат. 

➧ .дали вестите на сител го прекинаа „говорот на диктаторот“? значи ептен е дојдено до „збогум румелија“. 

- живееме во време во кое јавниот сервис стана јавна куќа која сите ја плаќаме, а никој не ја користи како вработени таму да се заболени од сифилис, време во кое министерството за здравство стана министерство за смрт и долго сеќавање, министерството за правда - министерство за мито и корупција, МВР- ВМР, па на крај и ќе слушнеш парафразирано дека некој ти кажува во прво лице еднина: какви нелуѓе биле тие од владата (?!) - страшно!

смешни телевизиски дебати, етикетирање, бесење во talk шоуа, повикување на линч, швалерај и ренесанса, бензини и патни трошоци со астрономски исплатени фактури. поплави. оштетени. заборавени. од друга страна ликови желни за доминација.

луѓе без општа култура, луѓе кои не знаат седнати на маса да се фокусираат на своите ставови и да разговараат на пристојно ниво. испаничени полтрони кои внесува нервоза, агресија, нетрпеливост. навредуваат. кафанџии кои најверојатно се навикнале да бидат главни во нечии каубојски салони, кооперации, опкружени со нивните припрости овци.

жал ми е што со вакви потпросечни (навидум професори, колумнисти, аналитичари, интелектуалци) го делам воздухот. па, на крај треба и да ги прифатиме и разбереме. луѓе на кои очајно им е потребна ЉУБОВ, некој да ги гушне и да ги сожали.

се крие нешто ужасно тажно во таквата вербална хистерија, која како некој вирус ти го уништува имунолошкиот систем, ја успорува граѓанската борба, го грчи мозокот и ја сецка волјата како салама на која и` е потребно вегета, за ракијата да лизга поубаво! но, ова веќе не може да лизга, нит е ракија, ниту пак е добра.

❝ .ако живеете доволно долго, ќе видите дека секоја победа се претвора во пораз.❞ Симон де Бовоар

се бориме како пристојни соговорници, иако се некој на другата страна успева да покаже што значи да бидеш на дното на здравиот разум и условно кажано пристојната граѓанската медиумска/ дигитална комуникација. некој на некој постојано му го зема зборот, со тензијата во тонот си мисли дека доминира, па нешто демек на шала сака да допраша, а всушност одработува, се бори за работното место кое го добил преку партија. да не беше тажно ќе беше смешно, но ова е типичен модел на сегашнава ултра-наци, тоталитаристичка демагогија која несомнено озурпира, „овај“ се обидува недоследно и навидум бескрајно да шармира се што е се` уште слепо и самобендисано. годзили кои дефинитивно треба да се вратат во основно и да научат како треба да се однесуваат меѓу луѓе, на интернет, во јавност - оти човекот е можеби животно, според Дарвин, но умот го сместил скалила угоре од мајмунот од кој некој си мисли дека потекнува! 

- како е во македонија?
- паа.. не можеме да се пожалиме.
- тогаш значи не е лошо..
- не. реков дека не можеме да се пожалиме!

.латас гласно размислува за самиот да се убеди во тоа што го кажува?
.грујо гласно размислува за самиот да се убеди во тоа што го кажува.

❝.светот нема да биде уништен од оние кои чинат зло, туку од оние кои го набљудуваат сето тоа и не преземаат ништо.❞ - некогаш рекол ајнштајн, а јас на ова ќе залепам само нешто од мандела што мислам дека одлично го надополнува контекстот: ❝храбар човек не е оној кој не чувствува страв, туку оној кој го победува!❞

➧ .не (ми) е важно од каде се материјалите, важно (ми) е што има да се слушне на нив!

систем нема, институциите се корумпирани, нема правда, нема судство, нема апсолутно ништо што треба да има за да можеме да кажеме дека има држава. полицијата треба да биде овде за да не чува и заштитува, никако да ни биде закана и страв.

само бланко сигурност дека нешто ќе се среди, иако сите со страв заклучуваме дека допрва полошо ќе биде.

а материјалите за какви цели се користат според глувата „маса“? за да се уништи државата=владата? НЕ, туку за да му се обзнани на НАРОДОТ каква владеачка гарнитура избирала во текот на овие години, за да се информира БУДНАТА ЈАВНОСТ, иако мислам дека и тоа треба да се стави под знак прашалник, затоа што постои ГОЛЕМА ВЕРОЈАТНОСТ изборите да се наместени. со вакво постапување на поединци се загрозува правниот поредок и правната еднаквост на граѓаните, но со вакво однесување на ВЛАДАТА е загрозен правниот поредок и слободата “загарантирани“ со УСТАВ на државата! што слушнавме до сега во овие неколку бомби? многу слушнавме... многу! секој од нас треба да биде загрижен, веќе не е важно од каде стигнале материјалите до заев, туку колку овие материјали кажуваат за штетноста со која роварат вклучените во истите!

се пласираат илузиорни, навидум саркастични парадигми со кои народот повеќе нема да може да се излаже, ниту со не знам какви селективни државно платени здруженија кои имаат за цел уште толку повеќе да го раздвојат народот, уште помалку со примерите за криминал од пред една деценија кои беа носечка вистина која ја турна претходната влада. истото се случува и сега, со информации кои на сличен начин како и тогаш, така и сега се пласираат на јавноста, ќе пресече народот повторно, но овој пат јас се надевам во полза на самиот себе, не на одредени “елитисти“ кои се исмеваат на убиства, местенки, народ кој гине по универзитети и улици и што ли не!

➧ .една бомба имаме, со радост (ќе) ја носиме.mp3

❝.120 вмровци ќе бидат новите вработени бранители на армијата на рм, до крајот на годината бројката треба да стигне 250, така да, ако сакате да сте војник, штабовите ве чекаат да се пријавите 24/ 7. може и кај најблискиот комшија „војвода“, тој има броеви од „најважните“ - секогаш! - јас стварно не знам зошто не оди вака соопштението. многу е потранспарентно, оти вистината е и така и така кристално чиста и јасна!❞

и пак вртење во круг, небаре сме дрвото од вицот кое вртело околу куќата, дворот, градината, оградата и на крај пак го удрило стопанот по ... „главата“. 

опција прва или опција втора. и пак загатлива тема. се надевам дека нашиот народ ќе се издигне над биполарната константна партиска одлучност, можеби, а? но сепак, полето за политички натпревар за подобро би било многу повеќе од загриженост, страв, излудување. сметам дека македонија е веќе здраво подготвена да очекува од некој следен да изгради подлога која ќе се однесува со гласачкото тело и сите останати грижливо и со адеквантен пристап кон “стратегиите“ за кои обично се слуша само на митинзите, а после место “100 чекори“, народот продолжува да ја следи општонародната клетва „два напред, три назад...“ 

има доста страни кои нудат решенија. или ние сме свесно глуви и слепи на истите или делумно самите себе се декларираме како “семоќни експерти за се` и сешто“, а на крај кога пак доаѓа време за избор, сите со главата во ѕидот.

живееме во ново време кое го изгради граѓанинот и кое константно продолжува да го гради, самите себе сме си мотивација дека можеме подобро. има кој да ја гради подлогата, посебно во еден ваков период како што се последните неколку години каде очигледно е дека во позадина оди текстот: "let me take u down, 'cause i'm going to ...." ете како има капацитет во оваа држава, животари, дише на шкрги, но не се откажува. секогаш кога било најтешко се случувала позитивна промена. јас на ова би гледал малку попрогресивно и попозитивно, оти нели од (граѓанската) проекција на иднината се` зависи?! 

во секој случај, народот во овој момент не треба од „двете зла, да го избере помалото зло“, туку добро да размисли, требаат визионери и луѓе кои досега се докажале во своите полиња и сега решиле обединето да и помогнат на државата, а такви поединци ете како има. и тоа многу! не ги препознаваш? значи дека не следиш доволно или дека гледаш низ прозорец кој оваа политичка дводецениска магла доволно го извалкала. исчисти си, секој од нас може барем сопствениот прозорец да си го исчисти, да си го подобри сопствениот светоглед, македоноглед, градоглед, улицоглед!

во моментот во државата има луѓе кои со своите ставови отскокнуваат многу во однос на се` она досега видено и почуствувано на сопствена кожа, времето ќе покаже. дали ќе се формира нешто ново, дали нешто старо како од феникс ќе се подигне повторно, дали нешто кое досега било во сенка, сега ќе создаде механизам да излезе на површина, но премногу е луцидно овде да судам, проценувам и констатирам. 

 [овде некој не може ни да го надмине, ни да го победи неговиот страв, а стравот е таков, кога го чувствуваш, а не можеш да го прескокнеш, тој ќе те прегази.]

:но. оваа арка, наша македонска, нема така лесно да пропадне, оти тешка е, преполна со непотребно ѓубре, но за жал истото ја заглавило само на дното, но водата во која сме заглавени не е толку длабока за арката да потоне, а народот секогаш до сега се ослободувал од непотребното, за да ја подигне својата платформа и повторно да заплови во подлабоките води.

!треба да го игнорираме дневниот шунт од информации и да се фокусираме текстуално на она што има подлабока суштина и не е само привидна анахрона алузија, 5 sec reading, ако ме разбираш. за жал пропагандата глобално си ја одработува генерално агендата за перење на мозоци и задојување на умови. ќе биде уште посилна, но здравиот разум, силната мисла и одлучноста за промена секогаш ќе може да се слушне, за оние кои сакаат да го слушнат гласот кој одекнува. ок, ова последното ми е премногу идеалистичко, но подобро вака за менталниот склоп, за разлика од целата депресивна ситуација и начин на меѓусебно глодање кое го нудат нашите граѓани и сегашната (без)времена конституција „и да погинам колку можам ќе се спасам“.   

➧ .луѓе со ампутирани делови од телото и после отстранувањето уште ја чувствуваат болката иако деловите веќе ги нема. ‪#‎демократија‬ 
  

0 comments