:вистината се трупа како тутун, катранот се лепи по нашите души

(откинати парчиња историја кои медиумите ги прескокнуваат, новинарите ги замижуваат, платениците ги игнорираат – а на сиромашниот го соголуваат)

.дали сме тука и дали сме овде, дали постои онаа синергија за која сите кога бевме помлади говоревме. старееме, но се повеќе се губиме, наместо да се пронајдеме.

.менуваме животни маки, оти работа се потешко се наоѓа, а камоли да се менува, да се напредува. се труеме со нечовечка, нетолерантна, демек „духовна“ храна, оти загадувањето на воздухот не ни е доволно. внесуваме расизам, а уште не сме го пребродиле сопствениот национализам, фрламе со камења по кучињата скитници, а нашите родители сѐ уште не чуваат како домашни миленичиња.

Star Wars кампањи и Pray for Paris само по интернет, онака, за да се биде trandy, а на улицата, кога е потребно да се маршира никој нема време, кога протестот е можеби единственото решение кое ни остана, ние наоѓаме изговор дека мораме да одиме на состанок или на кино, заљубени сме или не дај боже - „изгубени во свемирот“. а да, има градови кои немаат ни кино, пристојна галерија, музеј и редовен репертоар во театар, за таквите бунтовници на она што ни се случува оправдувањето се крие во менито на рестораните, кафе баровите, кафаните и уличните прошетки на „зајдисонце“. #РомантикиВоВремеНаПустош

:некогаш е навистина тешко да се соочиш со реалноста, таа е сурова како и самата помисла за иднината, иако таму некаде подалеку наоѓаме прибежиште на нашиот сон и велиме – еден ден ќе биде подобро.

.како мали деца се залажуваме, а како уште помали дозволуваме да не лажат, затоа што на оние кои се опседнати со политика, само лоша политика им се случува. но добро е, поткашлуваме и пак велиме, барем чинијата за вечера не ни е празна – ако не друго повторно ќе се јадат „Вести“ и тоа од сите пропагандни национални канали, за повеќе да веруваме, за да се губиме, оти пак во сатирата на глупоста се крие идеалот за лудоста која ете како е потребна за да се побегне од неподобноста на времето кое не го живееме, туку се почесто го патиме и губиме.

- добро кажа Рамбо Амадеус во последното интервју дека: „национализмот е тема за луѓе со 300€ месечен приход. оние кои заработуваат 500€ веќе разговараat за кафулиња и гардероба. но, доколку се надмиме платата од 1000€ тогаш топ тема за разговор е здравата храна.“ [доколу сметате дека не е правилно напишана неговата изјава, нека биде парафраза - тоа е поентата.]

:дали ни е потребна нова метафорична нарација на политичко-револуционерната еманципација, или како и дрвјата по улиците, плоштадите, кварталите, факултетите и ние преку ноќ ќе почнеме да исчезнуваме?

не сме сами, секојдневно можам тоа да го препознаам во фонијата која е скриена во длабочините на моите мобилни разговори, крадецот на интима не демне, чека момент нож во грбот да ни забие. не слушаат, не снимаат, не сечат, лепат, монтираат. од нас прават лоша историја на новото време, а од нашите поколенија робови на иднината која уште не родени ги закопала, ако не во друго, во долгови со сигурност.

.се фарбаме како кинески возови оставени или заборавени во агендите кои требаше да исперат само тендери, оти пруга уште немаме, а ни желба, ни пари да изградиме – имаме. но затоа властодршците имаат секојдневно за непотребните патувања до Куба, Карибите, Марс или Јупитер, за непотребните станови како од Бога дадени, за автомобили паркирани на паркинзи во празни, но до последен аксесоар и со тренд дизајнирани и уредени куќи, вили и тврдини. народот плаче, народ (ис)плаќа - некој ќе каже тој сам си избрал!

дрско е кога „еднооки“ и емисии слични на нив по неколку пати во епизода ги навредуваат луѓето од село со тоа што на дел од нивните карактери им се обраќаат и ги нарекуваат „сељаци“. ако е тоа врв на хуморот и сатирата кои тие знаат да ги употребуваат јас искрено им посакувам неуспешно пензионирање. доста е од дилетанти кои се робови на нефилтрираните медиумски политики.

- и додека според UNESCO културата станува главен двигател во Европа и светот и креативните индустрии, уметноста, кинематографијата, литературата и сите останати области полека се враќаат на своето заслужено место (или само уште еден симулакрум на Големиот брат), некои овде (уште) креваат рака на жени, додека пак другите кои општеството ги етикетирало како поневажни и со тоа им наметнало чувство на помала вредност уште можеш да ги видиш и слушнеш како неуспешни кафански пејачки – секако додека не се омажат со некој кретен и бидат изложени на истата семејна тиранија и насилство.

како крај на ова мое (новогодишно) блог излагање, едно отворено прашање до угостителите:

.до кога одредени сопственици на угостителски објекти ќе ја дискриминираат турската (или било која друга помала) заедница? иако дел од членовите на овие заедници сакаат да се солидаризираат, сакаат да бидат дел од културно-забавната програма на градот, наидуваат на затворени и „резервирани“ места и маси во одредени објекти, а истите во тие моменти се празни и масите без знак дека се резервирани. очигледно е дека со тоа го игнорирате нивното постоење! зарем парите не се пари (за тие што ги имаат), кога се дадени од било кого за вашите услуги?! знаете, таа е истата таа заедница кај која на секои избори партистките магнати оти добро коленичат и се молат, оти знаете дека градовите се преполовени и тие ги решаваат сите избори до сега!

:побогу државо слепа, дел од тие млади луѓе се студенти на факултет, утре ќе бидат наши адвокати, правници, професори, доктори... зарем заслужуваме ваков деградирачки однос по ова прашање во 21 век?

луѓето не се детектираат и етикетираат според нивната боја на кожата или според нивното верување, туку според нивното однесување. овие луѓе не заслужуваат да бидат дискриминирани!

p.s. знам дека се ближат празници. .. полесна нека ни биде новата година, да употребиме повеќе разум, сила, моќ (како народ) и да не се откажеме. на секое зло му доаѓа крајот, колку подолго е во вртелешката, толку повеќе кога ќе излезе од кругот нема да може да се врати и да се собере. само еден на крај си ги собира гревовите, знаете кој, нели?!?

p.p.s. мигрантите, ах... мигрантите - тие заслужуваат посебно внимание! ;)

0 comments

#фалаНикола #протестирам поради таквите како Вас - #доста е!

.еднаш далеку во некоја земја постоел царот и говедарите околу него. ех, таа земја не е дел од приказните кои ги раскажувале старите на нивните деца, ова е приказна за #баграта која се случува во модерно време, во средновековна македонија, држава со примеси на барок и смрдеа - смрдеа на пропаднати врби, заглавени галии, гипс картони, магистрали со ендеци, млади (случајни) смртници, (не)излечиви болести и „без виновници“.

by: Иван Дургутовски

за среќа на вистината оваа приказна неодамна почна да го менува жанрот и од случајна хорор-трилер „бајка“, односно дпмне-вска сказна премина во реалност со молскавична психолошка драматургија. секако, нашите главни ликови не беа царот и неговите говедари, туку целото пучанство!

зошто така? епа така! оти на народот му пукна од сета мака, па реши да викне на цел глас да го ослободи гневот и да крене рака. „доста е, доста е“, „нема правда, нема мир!“ провикна на цел глас, а ехото како глас од небо проникна низ целото село. ок де, вукојебина, за да нема поетика. пастирот и неговата дружина, како багра досега невидена реши(ла) сама да си пука во колено. оти грешките до три не се паметат, но кога се: 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10... и се така до недоглед народот како судија вади тефтер и почнува да забележува.

.не, не се срамам што живеам со убијци. свесен сум дека има такви кои се изживуваат со нашата слабост, но како што бев на протестите против оваа полициска и сеопшта бруталност, на протестите за мартин нешкоски неколку денови по ред така и денес сум револтиран. вријам од оваа бомба. од бедотијата од министри кои „народот ги сака“ и ги избрал, од нивото на кое комуницираат меѓусебе и се исмеваат на тагата на послабиот. не, тие не се пациенти избегани од санаториум, тие допрва треба да одат таму..

- народот ќе пресече, а тие ќе бидат судени и осудени за виновни. ова не е комарец во око веќе, ова е слон кој свесно гази врз нашиот разум. ова не поминува!

[disclaimer 1] .не смееме да дозволиме уште една исценирана војна! ова е вистински живот, не не терајте нас луѓето да бидеме аматери глумци во него - престанете!

нека се срамат од вас вашите живи и мртви родители што родиле вакви изроди! но, затоа што не може се` да се запамети, по не знам кој пат, повторно, решив да (за)пишувам.

запис бр. 1 - #Скопје2014 

така почна една историја на револт кај македонскиот народ, оној слободен, независен, ослободен од влакната на јазикот, депилиран од партиската влијателност, исчистен од клетвата на диктаторот. додека државата полека пропаѓаше, во центарот на скопје се раѓаше град во градот, ама тоа беше, а сега уште повеќе е град на илузијата, град на лагата, на корупцијата. град на кичот, на болната фантазија. на ефтините ламби во боја, на данокот кој го (из)гори народот до гола кожа. не, нема да пишувам повеќе за дизниленд, одвратен е, хаотичен, бесмислен и како од болен водич направен.

запис бр. 2 - #протестирам #Нешковски

победија. никола, никола, аплауз, аплауз. никола, никола! и оп - нешто непријатно. вмрпвци - вмровец убија. случајно или по грешка, на лага или ко смешка, падна првиот младич, несомнено во борбата за нова слобода. и од тогаш до денес, се случува #протестирам. така народот на кој му е преку глава од овој режим секојдневно излегува на улица и за „се нешто“, навидум за горните „небитно“ - протестира. протестирам и јас, за животот, за можностите кои ги немам, за правдината која секојдневно ја губам, за медиумите кои ме лажат, птотив оние кои иднината ми ја крадат.за жал #Мартин веќе го нема, #Нешковски за некој беше заборавена шема, но тоа така, се додека во воздухот не пролета нова трака. бомба де, бомма, која направи за момент да заборавиме што значи тоа #полицискабруталност, оти човек-полицаец остави штит на земја и кон народот свој гордо (неточно), без жал со кон бедникот во тортата (влада) што се крие, со грб крена и на народот остави што знае да направи! е #МартинНешкоски, да знаеш, каде и да си сега, од кое и место да гледаш, ние никогаш нема да те заборавиме оти диктатурата не застанала, туку напротив конечно со оружје против народот пак сака да крене, а не знае, народот е нож за оние кои сакаат да скокаат банџи, а не знаат дека дојде времето кога нивниот шизофрен адреаналин не може веќе да го поднесе. почивај во мир!

запис бр. 3 - #ОставказаТодоров

#Тамара беше едно од многуде деца во државата кои секојдневно бараат помош. сакаат да живеат, родени биле за да живеат, но откако болеста ги највасала, не можеле да спасат кожа, па побарале помош од државата. во моментот во државата има стотици деца и возрасни на кои итно им е потребна помош за итно лечење надвор од државата, но за жал препотентниот министер за (несудени, но осудени) погреби за тоа баш и не му е грижа. користи бесп(л)атни министерски кредити за да си задоволува свои ментални хирови. и ти мила #Тамара каде и да си да знаеш дека народот и` нему му кажа: #ТодорOff - #ПравдазаТамара!

запис бр. 4 - #СтудентскиПленум; #НаставничкиПленум; #СредношколскиПленум;
 #СредношколскиФронт; #НароденПленум

во младите е иднината, така ни велеа старите, нели? е за жал се почесто се соочуваме со фактот дека млади во државата се помалку има, но ги има. а оние кои се овде ете како се свесни во која недојдија живеат, па затоа и тие гордо ја започнаа својата борба за (нај)основното. нема образование, ќе не нема ни нас! така рекоа и излегоа најпрво на улица. не застана се таму, тоа беше само зародиш на едно нешто подлабоко, посуштинско, нешто што ќе ја истера вистината и правдината за она најпотребно. #ПоздравПленумци направија #АвтономнаЗона, ги освоија своите факултети и му покажаа на министерството за образование како се креира и води (алтернативна) настава. во моментот на државата и се случуваат кампови од средношколци, револт од студенти заради лагите во законот и сенароден, граѓански, масовен, државен пленум! 

запис бр. 5 - #ТикТак #Бомба; #Бомба1; #Бомба2; #Бомба3, ... #Бомба29;

ние - народот како никогаш до сега решивме да се соочиме со вистината и тоа не само преку #марш за #промени, туку и како верни слушатели на она што најмногу не боли. да, „пwемиере“, ги слушаме вашите гадотии, оти ние, народот, немаме пари за леб, а вие ни нудите чоколада. добро, малку е отровна и боли, но, ние како и #МакедонијаВечна, повечни од вас ќе бидете, оти ние не сме македончиња, туку македонци и нашите предци полошо од вас виделе, па така и ние ќе издржиме. тоа што во моментот го слушате, тоа не е воз чиј звук се слуша, а тој никако не се појавува, ова што сега го слушате е парната локомотива и вагоните од пеколот кои со полна пареа доаѓаат и вашите грешни души со линија во еден правец до изчезнување ќе ве одведат.

запис бр. 6 - #фалаНикола

да, ама стварно, само те молам исчезни, исчезни како дете од детството кое е заборавено затоа што било лошо и недружелубиво. изчезни како дамка од асфалтот после дождот, исчезни како дупка од патот кој никогаш не успеа правилно да го изодиш. благодарностите не се потребни, #фалаНикола, фала што не обедини, тоа е врвот на „иронијата“ на твоето владеење - го сакал ти тоа или не, на нас, народот, ни е сеедно, навистина. нема повеќе човечиња, рачиња, мачиња...

запис бр. 7 - #збогумНикола

ало #началниче, вестите кои ги пласирате се смешни, симулакруми на вашата лага. оваа илузија е онаа од која вие ќе се лечите, ќе мислите дека сето тоа што сте го ветувале, ние сме го прифатиле како #остваруваме. не, за среќа на вистината народот уште од поодамна разбра дека со ракавици на рака работите, а она 24/7 е оправдување за пензионерите и луѓето од маргините кои за жал не им дозволи во сите овие години да ја видат и другата страна. нема веќе #молк, едноумието не постои ни во животинското царство, таблетите, бањите, автопатите, дијалозите - се тоа ќе биде само неостварена желба за вас самите.

[disclaimer 2.]се моли македонија вечна да престане да гази луѓе. тажно е, луѓето имаат век на траење, па и него да му го одземете! секој ден некој некаде прегазил некој. боли. се убиваме меѓусебно на сите можно (не)природни начини. до кога?

застанувам со записите единствено затоа што верувам во силата на бројот седум, верувам дека таа е портал за отварање на некои вонземни сили кои ете како во овој текст се само фантазмагорија, оти тука сме се уште, тоталитаризмот не верувам дека така полека и лесно се повлекува. но јас некако немам повеќе страв, станав имун на ова сценарио, некако мислам дека во нас се вгради некој хедонизам од ваквиот политички мазохизам. или пак можеби станува збор за некој друг - изам, небитно.

застанав со записите, но никако да го заборавам #Кежаровски, ниту пак #ПротестХонорарци, едноставно - н е м о ж а м! сум пишувал многу за мраковите во медиумите, за слободата во изразувањето, за криминалот кој е навлезен во сите пори на институциите, за братучедите, роднините..., ама сакам да споменам и за гапот кој владее делумно меѓу народот, оној нашиот кој го нема ни сега, ни тогаш кога (нај)многу треба. ќе се сетите и на моментите кога бевме хумани и фини, кога за фотки на фб помагавме на нашите северни соседи, а наеднаш се случи „нешто неочекувано“, и тогаш никој, ама баш никој не се (за)грижи за оние #поплави кои ја нападнаа нашата држава, па кога и самата наша држава со се „врвот“ промрчеа само нешто ситно по „медиумите“ дека ќе се покријат дел од штетите, но дали?! .хипокризијата е „големата вредност“ која многумина ја поседуваат во денешното општество.

 "To tell the truth is revolutionary." Antonio Gramsci

#ЕвеНеЗнам - но, тие ќе се буткаат по 100 луѓе во 30 квадрати (или како и да беше) да прават мегаломански фалсификати на избори, а народот ќе го лажат со мастила и UV ламби. кои будали, не ми се верува, планета на мајмуните не ни е рамна. квалификациите кои секојдневно ги слушаме во бомбите е типичен одраз на нивната манипулаторска лика. животните кои ги споменуваат ќе почнат да рикаат во нивните желудници, во нивните умови ќе се појави анимална мигрена која ќе ги однесе во лудница. болката нанесена на народот, стравот и нетрпението дупло ќе им се врати. почнаа да си веруваат на своите лаги, си ги пуштаат платените реклами за сами да си веруваат на она што веќе непотребно го изрекуваат, секој нормален човек таквите телевизии и пропаганди веќе одамна ги игнорира. пленумот е мал, но во него се сите. не ни требаат уште диктаторски песни за учење. во нивен стил: sieg heil слободен народе!

#Ајде и не само на #референдум за #ГТЦ, нема човек кој е свесен што значи архитектура и кој нема да каже #ГосакамГТЦ! сите заедно да им кажеме на хоштаплерите #долуВлада - #збогумРумелија, #падавлада, #ВистинатазаМакедонија ве стигна, време е за #попис и за нови #избори!

 државата ни (по)стана очајна и тажна #ОткогаЕВМРОнаВласт и од кога #Ж се претставува во нашата паланка како шериф, како каубоец, како нереализиран глумец и разочаран боксер и откако „мака мачеше“ и удираше со лажна суета како политичар цела деценија народот повторно кажа „и од овие нема фајде“. затоа и наместо претседател како што ни (до)ликува го добивме #Хорхе, во прекрасната улога на чаплин, или поточно кажано „има слика - нема глас“. #ОнаКога ти е #доста и од #шител и од #Гоца, #Ставре, #Латас и #Миленко и кога не заминуваш од државата, туку гласно кажуваш - #оставка!

.македонија пленум да е, секој да ја знае.mp3 

0 comments

.бомби, пучови, оставки, протести, ослободување - за македонија се работи!

.деновиве се изнаслушавме секакви глупости по медиумите, од една страна стравот кај група на граѓани расте, а од друга отпорот кој полека - полека, но сигурно го покрева притисокот и револтот на секој оној кој ја надминал оваа сипаница, која во моментов можеме да ја наречеме партиска стравопочит или кивавица.

Големиот брат не прислушкува, ние го преслушкуваме глушецот во канализацијата. не надгледуваат корпоративни, капиталистички, глобални вонземјани. на некој му е грижа за домот, на некој за држава, а некој од кога ги спакувал куферите, полека се обидува да ја заборави нанесената траума...

секојдневно се почесто сме сведоци на диригентсвото кое навлегло во сите можни медиуми, гледаме одредени прилози кои се емитуваат без никакви содржински промени на сите провладини продадени медиуми, читаме на десетици портали како една иста вест се шири како екслузивна, иако граматички е хендикипирана, а нејзината целина и вистинитост бледа.

➤ сакаме ли да продолжиме да живееме во вакво општество?
➤ ќе дојдеме ли до момент кога ќе го надминеме овој медиумски мрак?
➤ се буткаме ли со некоја задоволителна брзина кон одредени промени кои се нужни, за сите заедно да кажеме - Е ОВА Е ПОДОБРО?!
➤ ја преболивме ли смртта на Тамара или револотот дека министерот за здравство се` уште не дал оставка се` повеќе расте?
➤ ќе кажеме ли доста на целата нетрпеливост?

политиката, особено партиската навлезе во сите пори, во сите домови. се повеќе можеш да слушнеш како луѓе се препукуваат како најголеми непријатели, иако кога ќе се погледнат во очи знаат дека ова не е тоа што некој го посакувал.

пучови, лустрации, протести, оставки, изреволтирани страни, „непоканети“ бранители од домашни непријатели, армакедонски гласноговорници.

➧ до кога?

рафали на сите страни. вербални недоразбирања и тоа во крајности. кога на белото викаш дека е црно и обратно, кога на црното викаш дека е бело. неверојатно, или не?!

да кажеш дека оваа серија на преслушкувања објавени од страна на опозицијата, протестите ‪#‎ОставкаЗаТодорOff‬, ‪#‎Студентскипленум‬, протестот на хонорарците, ‪#‎ајде‬, ‪#‎полицискабруталност‬, ‪#‎доста‬ и уште редица други не го размрдале мозокот на било кој совесен граѓанин кој не е (партиски и/ или граѓански активно) определен, или пак едноставно решил да стои на страната на вистината, правото, моралот и етиката, во најмала рака треба да ти се умртвени сите мозочни центри за разумно расудување на големата слика или да ти е уништен единствениот „живец во срцето“ или јазикот да ти е отрпнат за препознавање на топло - ладно. нема друго. 

страдалници сме кои ја обвинуваат мајката на Тамара, кои ги обвинуваат пензионерите оти некој друг во нив видел профит, душовадници сме кои не знаат да му помогнат на својот роднина во мака, а на соседот или некој паднат на улица уште помалку - та се ситат како волци во глувост или лудост гладна, сеедно. па затоа сме први во штабот, небаре таму месијата дели милостина за сите душогрижници, а ситниот пастор со ронки на крајот од неговиот хвалоспев во кој го воспева неговиот очај и самиот себе како папагал со просо се задоволува. перверзија која ниедна канализација не може да ја однесе брзо од нашиот систем, оти и античките експерти кои нашле свое бачило во странство се мешаат и душогубно осудуваат. 

➧ .дали вестите на сител го прекинаа „говорот на диктаторот“? значи ептен е дојдено до „збогум румелија“. 

- живееме во време во кое јавниот сервис стана јавна куќа која сите ја плаќаме, а никој не ја користи како вработени таму да се заболени од сифилис, време во кое министерството за здравство стана министерство за смрт и долго сеќавање, министерството за правда - министерство за мито и корупција, МВР- ВМР, па на крај и ќе слушнеш парафразирано дека некој ти кажува во прво лице еднина: какви нелуѓе биле тие од владата (?!) - страшно!

смешни телевизиски дебати, етикетирање, бесење во talk шоуа, повикување на линч, швалерај и ренесанса, бензини и патни трошоци со астрономски исплатени фактури. поплави. оштетени. заборавени. од друга страна ликови желни за доминација.

луѓе без општа култура, луѓе кои не знаат седнати на маса да се фокусираат на своите ставови и да разговараат на пристојно ниво. испаничени полтрони кои внесува нервоза, агресија, нетрпеливост. навредуваат. кафанџии кои најверојатно се навикнале да бидат главни во нечии каубојски салони, кооперации, опкружени со нивните припрости овци.

жал ми е што со вакви потпросечни (навидум професори, колумнисти, аналитичари, интелектуалци) го делам воздухот. па, на крај треба и да ги прифатиме и разбереме. луѓе на кои очајно им е потребна ЉУБОВ, некој да ги гушне и да ги сожали.

се крие нешто ужасно тажно во таквата вербална хистерија, која како некој вирус ти го уништува имунолошкиот систем, ја успорува граѓанската борба, го грчи мозокот и ја сецка волјата како салама на која и` е потребно вегета, за ракијата да лизга поубаво! но, ова веќе не може да лизга, нит е ракија, ниту пак е добра.

❝ .ако живеете доволно долго, ќе видите дека секоја победа се претвора во пораз.❞ Симон де Бовоар

се бориме како пристојни соговорници, иако се некој на другата страна успева да покаже што значи да бидеш на дното на здравиот разум и условно кажано пристојната граѓанската медиумска/ дигитална комуникација. некој на некој постојано му го зема зборот, со тензијата во тонот си мисли дека доминира, па нешто демек на шала сака да допраша, а всушност одработува, се бори за работното место кое го добил преку партија. да не беше тажно ќе беше смешно, но ова е типичен модел на сегашнава ултра-наци, тоталитаристичка демагогија која несомнено озурпира, „овај“ се обидува недоследно и навидум бескрајно да шармира се што е се` уште слепо и самобендисано. годзили кои дефинитивно треба да се вратат во основно и да научат како треба да се однесуваат меѓу луѓе, на интернет, во јавност - оти човекот е можеби животно, според Дарвин, но умот го сместил скалила угоре од мајмунот од кој некој си мисли дека потекнува! 

- како е во македонија?
- паа.. не можеме да се пожалиме.
- тогаш значи не е лошо..
- не. реков дека не можеме да се пожалиме!

.латас гласно размислува за самиот да се убеди во тоа што го кажува?
.грујо гласно размислува за самиот да се убеди во тоа што го кажува.

❝.светот нема да биде уништен од оние кои чинат зло, туку од оние кои го набљудуваат сето тоа и не преземаат ништо.❞ - некогаш рекол ајнштајн, а јас на ова ќе залепам само нешто од мандела што мислам дека одлично го надополнува контекстот: ❝храбар човек не е оној кој не чувствува страв, туку оној кој го победува!❞

➧ .не (ми) е важно од каде се материјалите, важно (ми) е што има да се слушне на нив!

систем нема, институциите се корумпирани, нема правда, нема судство, нема апсолутно ништо што треба да има за да можеме да кажеме дека има држава. полицијата треба да биде овде за да не чува и заштитува, никако да ни биде закана и страв.

само бланко сигурност дека нешто ќе се среди, иако сите со страв заклучуваме дека допрва полошо ќе биде.

а материјалите за какви цели се користат според глувата „маса“? за да се уништи државата=владата? НЕ, туку за да му се обзнани на НАРОДОТ каква владеачка гарнитура избирала во текот на овие години, за да се информира БУДНАТА ЈАВНОСТ, иако мислам дека и тоа треба да се стави под знак прашалник, затоа што постои ГОЛЕМА ВЕРОЈАТНОСТ изборите да се наместени. со вакво постапување на поединци се загрозува правниот поредок и правната еднаквост на граѓаните, но со вакво однесување на ВЛАДАТА е загрозен правниот поредок и слободата “загарантирани“ со УСТАВ на државата! што слушнавме до сега во овие неколку бомби? многу слушнавме... многу! секој од нас треба да биде загрижен, веќе не е важно од каде стигнале материјалите до заев, туку колку овие материјали кажуваат за штетноста со која роварат вклучените во истите!

се пласираат илузиорни, навидум саркастични парадигми со кои народот повеќе нема да може да се излаже, ниту со не знам какви селективни државно платени здруженија кои имаат за цел уште толку повеќе да го раздвојат народот, уште помалку со примерите за криминал од пред една деценија кои беа носечка вистина која ја турна претходната влада. истото се случува и сега, со информации кои на сличен начин како и тогаш, така и сега се пласираат на јавноста, ќе пресече народот повторно, но овој пат јас се надевам во полза на самиот себе, не на одредени “елитисти“ кои се исмеваат на убиства, местенки, народ кој гине по универзитети и улици и што ли не!

➧ .една бомба имаме, со радост (ќе) ја носиме.mp3

❝.120 вмровци ќе бидат новите вработени бранители на армијата на рм, до крајот на годината бројката треба да стигне 250, така да, ако сакате да сте војник, штабовите ве чекаат да се пријавите 24/ 7. може и кај најблискиот комшија „војвода“, тој има броеви од „најважните“ - секогаш! - јас стварно не знам зошто не оди вака соопштението. многу е потранспарентно, оти вистината е и така и така кристално чиста и јасна!❞

и пак вртење во круг, небаре сме дрвото од вицот кое вртело околу куќата, дворот, градината, оградата и на крај пак го удрило стопанот по ... „главата“. 

опција прва или опција втора. и пак загатлива тема. се надевам дека нашиот народ ќе се издигне над биполарната константна партиска одлучност, можеби, а? но сепак, полето за политички натпревар за подобро би било многу повеќе од загриженост, страв, излудување. сметам дека македонија е веќе здраво подготвена да очекува од некој следен да изгради подлога која ќе се однесува со гласачкото тело и сите останати грижливо и со адеквантен пристап кон “стратегиите“ за кои обично се слуша само на митинзите, а после место “100 чекори“, народот продолжува да ја следи општонародната клетва „два напред, три назад...“ 

има доста страни кои нудат решенија. или ние сме свесно глуви и слепи на истите или делумно самите себе се декларираме како “семоќни експерти за се` и сешто“, а на крај кога пак доаѓа време за избор, сите со главата во ѕидот.

живееме во ново време кое го изгради граѓанинот и кое константно продолжува да го гради, самите себе сме си мотивација дека можеме подобро. има кој да ја гради подлогата, посебно во еден ваков период како што се последните неколку години каде очигледно е дека во позадина оди текстот: "let me take u down, 'cause i'm going to ...." ете како има капацитет во оваа држава, животари, дише на шкрги, но не се откажува. секогаш кога било најтешко се случувала позитивна промена. јас на ова би гледал малку попрогресивно и попозитивно, оти нели од (граѓанската) проекција на иднината се` зависи?! 

во секој случај, народот во овој момент не треба од „двете зла, да го избере помалото зло“, туку добро да размисли, требаат визионери и луѓе кои досега се докажале во своите полиња и сега решиле обединето да и помогнат на државата, а такви поединци ете како има. и тоа многу! не ги препознаваш? значи дека не следиш доволно или дека гледаш низ прозорец кој оваа политичка дводецениска магла доволно го извалкала. исчисти си, секој од нас може барем сопствениот прозорец да си го исчисти, да си го подобри сопствениот светоглед, македоноглед, градоглед, улицоглед!

во моментот во државата има луѓе кои со своите ставови отскокнуваат многу во однос на се` она досега видено и почуствувано на сопствена кожа, времето ќе покаже. дали ќе се формира нешто ново, дали нешто старо како од феникс ќе се подигне повторно, дали нешто кое досега било во сенка, сега ќе создаде механизам да излезе на површина, но премногу е луцидно овде да судам, проценувам и констатирам. 

 [овде некој не може ни да го надмине, ни да го победи неговиот страв, а стравот е таков, кога го чувствуваш, а не можеш да го прескокнеш, тој ќе те прегази.]

:но. оваа арка, наша македонска, нема така лесно да пропадне, оти тешка е, преполна со непотребно ѓубре, но за жал истото ја заглавило само на дното, но водата во која сме заглавени не е толку длабока за арката да потоне, а народот секогаш до сега се ослободувал од непотребното, за да ја подигне својата платформа и повторно да заплови во подлабоките води.

!треба да го игнорираме дневниот шунт од информации и да се фокусираме текстуално на она што има подлабока суштина и не е само привидна анахрона алузија, 5 sec reading, ако ме разбираш. за жал пропагандата глобално си ја одработува генерално агендата за перење на мозоци и задојување на умови. ќе биде уште посилна, но здравиот разум, силната мисла и одлучноста за промена секогаш ќе може да се слушне, за оние кои сакаат да го слушнат гласот кој одекнува. ок, ова последното ми е премногу идеалистичко, но подобро вака за менталниот склоп, за разлика од целата депресивна ситуација и начин на меѓусебно глодање кое го нудат нашите граѓани и сегашната (без)времена конституција „и да погинам колку можам ќе се спасам“.   

➧ .луѓе со ампутирани делови од телото и после отстранувањето уште ја чувствуваат болката иако деловите веќе ги нема. ‪#‎демократија‬ 
  

0 comments